İbrahim Coşar Şiirleri - Şair İbrahim Coşar

Her gece uykusuzum, senin haberin yoktu!
Çok ağrıma gidiyor herkesle bir tutulmak.
Ya aklın başka yerde, ya da işlerin çoktu.
Deniz vurgunu gibi, severken unutulmak!
 
Seni ortak etmişim kalpteki kargaşama,

Erdoğan’a

Doğan her canlıya, ölüm muhakkak
Bilirimde, kalp acıda kalıyor
Uyan be Erdoğan uyanda bir bak
Kızın anne oğlun damat oluyor

Biri var uzaklarda, bana benden de yakın.
Ben var mıyım içinde? Şöyle gizliden bakın.
Var isem mesele yok, yok isem ben de yokum.
Yokluktan beni alın, gözlerine bırakın.

Biri var uzaklarda, közü gönüllerimde,

Bir liman buldu yüreğim
Uzakta, çok uzakta,
Ne gelen gelebildi
Ne giden gidebildi

Hayalden köprü kuruldu

Atakum’da güneş bir başka batar
Kızıla boyanır dağlar yokuşlar
Seven sevdiğinin elini tutar
Kördüğüm olmuştur gözde bakışlar

Atakum’da güneş bir başka batar

Düşünüyorum da, beni mahşerde
Görürsen, ne derim sana Atatürk.
Rejim düşmanları kaynar her yerde;
Sorarsan, ne derim sana Atatürk

Laiklik denilen güzel olguyu,

Ateşli bir yoldur ömür dediğin,
İlk nefesle ciğer yakar efendi!
Ağlamaktır o an benimsediğin
Susanlar çileyi çeker efendi!

Bu yol üzerine ilim irfan var;

Biz bey, ağa bilmeyiz bir tek halkı tanırız;
Dikensiz gül uzattık, ayıp mı ettik kardeş?
Yardım insanlıktandır, hep buna inanırız;
Zordaydın el uzattık, ayıp mı ettik kardeş?

Bir zaman tek yürektik, ne oldu da çözüldük;

Hayat yeter artık, çaresiz derde
Düşmüşüm, sancımı dindiremezsin.
Hasretin içine düştüğüm yerde,
Kalpteki yangını söndüremezsin.

Bir zaman anam da, babam da sağdı;

Güneşe yürüyorum, yolum dikenli, yamaç;
Ne bir dam var çevremde sığınacak ne ağaç;
Yağmura yakalandım, bulutlardan karayım!
Madem ıslanacağım bırakayım kendimi,
Yağmurda yürümenin zevkini çıkarayım.