İbrahim Coşar Şiirleri - Şair İbrahim Coşar

Ne geçmişte yaşanan acılar için sevin
Ne de geride kalan güzel günlere yerin
Yaşanan her saniye sana bahşedilmiştir
Her anı içine çek, nefeslen derin derin

Mutluluk için uğraş, sakın kötüye uyma

Bir heykel var Samsun’da, şahlanan at üstünde
Baş dik gözleri çakmak, bilir misin kimdir o
Hayallerine uçar yorgun kanat üstünde
O Mustafa Kemal’dir, kalplerde mukimdir o

Kriphel’in elinden çıkmış bronzdan heykel

Biliyordum pervane, çile çekeceğimi,
Ölmeden öleceğim hiç aklıma gelmedi.
Biliyordum bu aşktan acı çekeceğimi,
Zamansız solacağım hiç aklıma gelmedi.

Aşk badesi içmişim, iştah açıcı dedim,

Hayranım aşk uğrunda gönlümün gayretine,
Şairin dünyasında eceydin sen sevgili!
Kavuşmak umuduyla katlandım hasretine,
Hoşça kal ey sevgili, hoşça kal en sevgili!

Gördüm ki gurbetlerde yeşerdi güllerimiz,

Ben, bu gün annemi öptüm.
İki gün arayla öptüm.
İlk öpüşümde sıcak
Sararmış bir pembe yanak;
Bu gün ise buzdan soğuk!
Morarmıştı dudakları

Boynuna geçirdiğin ilmek mi temizledi
Omzuna yüklediğin intihar günahını
Sanma ki bıraktığın sorunları gizledi
Hiçbir neden yapamaz yanlışın izahını

Ne dert gelirse gelsin ummadığın fertlerden

İSYAN

Dört köşede dört döndün masaları devirip
Kızgın kediler gibi yok ettin güvercini
Özgürlüğe bıraktın kapağı ters çevirip
Şişelere hapsolmuş aslan sütünden cini

Bin aydan hayırlıdır, kutlu Kadir Gecesi,
Ramazan sonlarında saklanıyor bu gece.
Ruhlara huşu ile dolan Kadir Gecesi,
Kurtuluşuma umut ekleniyor bu gece.

Onun nurundan güneş, yıldız söndü bu gece.

Hain bir kurşun vurdu akşamı akşamüstü
Gecenin memesinden kan aktı kan kırmızı
Devletin haberi yok, ana küstü yar küstü
Canların can evinden kan aktı kan kırmızı

Bir suç var orta yerde, dalalet var ölen var

Tertemiz, tane tane, indiler gökyüzünden
Her bir kar tanesinde çocukça masumluk var
İnsanoğlu denilen canavarın yüzünden
Bütün kirliliğiyle kenti kucakladılar

Lapa lapa kar yağar, tane tane, tertemiz