Kapının aralığından gelen o karanlık artık sadece bir boşluk gibi değildi İçine baktıkça kendi geçmişi büyüyordu sanki Bir adım attı Ve o adımla birlikte bina değişmedi Ama onun içi değişti Duvarlar bir anda soğuk bir hatıraya dönüştü. Kokular tanıdık ama uzak Sesler yarım kalmış cümleler gibi Bir anda orası artık bir bina değildi Bir zaman dilimiydi Unuttuğunu sandığı şeyler yavaş yavaş geri geliyordu Bir kapının önünde durduğunu hatırladı.. Ama o kapıyı açmamıştı Ya da açıp içine girmemişti Hangisi daha ağırdı bilmiyordu Bir ses geldi içeriden Net değildi Ama tanıdıktı Bazen insan sesleri değil Suskunlukları tanırdı Gözlerinin önünde bir anlık bir sahne belirdi Söylenmesi gereken bir cümle Ama yutulmuştu Tam boğazında kalmıştı O an anladı Asıl kayıp olan kişi gitmemişti Söylenmeyen şeylerin içinde kalmıştı Bir adım daha attı Ve bu kez geçmiş sadece hatırlanmadı Onu içine çekti @dsız..
Adsız GardenyaKayıt Tarihi : 17.11.2026 01:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!