Kapının aralığından gelen o karanlık artık sadece
bir boşluk gibi değildi
İçine baktıkça kendi geçmişi büyüyordu sanki
Bir adım attı
Ve o adımla birlikte bina değişmedi
Ama onun içi değişti
Duvarlar bir anda soğuk bir hatıraya dönüştü.
Kokular tanıdık ama uzak
Sesler yarım kalmış cümleler gibi
Bir anda orası artık bir bina değildi
Bir zaman dilimiydi
Unuttuğunu sandığı şeyler yavaş yavaş geri
geliyordu
Bir kapının önünde durduğunu hatırladı..
Ama o kapıyı açmamıştı
Ya da açıp içine girmemişti
Hangisi daha ağırdı bilmiyordu
Bir ses geldi içeriden
Net değildi
Ama tanıdıktı
Bazen insan sesleri değil
Suskunlukları tanırdı
Gözlerinin önünde bir anlık bir sahne belirdi
Söylenmesi gereken bir cümle
Ama yutulmuştu
Tam boğazında kalmıştı
O an anladı
Asıl kayıp olan kişi gitmemişti
Söylenmeyen şeylerin içinde kalmıştı
Bir adım daha attı
Ve bu kez geçmiş sadece hatırlanmadı
Onu içine çekti
@dsız..
Unutursun Mihriban’ım.
Oğlun, kızın olsun hele
Unutursun Mihriban’ım.
Zaman erir kelep kelep..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta