Gül Yaprağında Bir Yağmur Damlası
Gül yaprağında bir yağmur damlası gibiydi gözyaşın,
Ne kirpiğin engel olmuş yağmasına, ne de kalem kaşın.
İçimi yaktı kavurdu, o derinden çocuksu mahsun bakışın,
Yine de bir sevgi pınarını andırıyordu, sakin gözyaşların…
Yıldızlar kadar uzakta iken,
Bir anda benim yıldızım oldun.
Hasretle yanan gönlüme,
Bir güneş gibi doğdun.
Sen benim gelecek dünyam,
Karanlıklarda ışığa hasretken
Yüzündeki güneşi gördüm.
Taşlaşmış yüreğim durgun atarken
Gönlünde ısıtan ateşi gördüm.
Güneş Ol Bu Issız Bağrıma
Güneş ol bu ıssız bağrıma dedim,
Ateş oldun beni yaktın kavurdun.
İlaç ol dindir kalp ağrımı dedim,
Kadehime abı hayat doldurdun.
Ömrüme Doğ
Günüm karanlık, yarım hep rüyam,
Bir güneş gibi ömrüme, doğ yeter.
Sensiz temeli çöktü, yıkıldı dünyam,
Taşan sevgime bent ol, boğ yeter.
Güneş Renksiz
Güneş renksiz mehtabın feri solmuş,
Umutlar umutsuzluk ile dolmuş.
Hayat kasvetten azgın deniz olmuş,
Dağlar dertlerle yüklü birer kayık.
Güneşten Kopup
Güneşten kopup
Dünyayı ısıtan bir duygu gibiydi,
Beklenmedik anda gelen selamın.
Kumruların sabah muhabbetini seyrederken ben
Güneş Yiyor Oksijen İçiyorum
Güneş yiyor,
Oksijen içiyorum.
Tabiatı mintan gibi
Ruhuma giyiyorum.
Adından bir dünyaya hapsetme beni
Onsekiz bin alemde daha ne dünyalar var
Canıma can katsan da neyleyim seni
Canımdan öte daha ne hıyabanlar var.
Gidenler-Kalanlar
Neler götürmedi yollar gurbete,
Kimleri almadı kara toprak,
Neleri yok etmedi cehalet.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!