Hasan Özünal Şiirleri - Şair Hasan Özünal

Ey Yalan Dünya

Nedir bu Dünyanın düzeni böyle,
Bilemedim, nesi iyi bu düzenin,
Değerler karışık, bir böyle, bir şöyle,
Ey yalan dünya, suç mu her şeyin.

Ey Yar,
Varlığım sayende var.
Yok iken cismi fanim
Yok iken ruhu bakim
Sendin bana Yar…

Gerçeğe Az Kalmış

Olay
Cennet Vatanımda:
Bir bahar ayında,
Ilık bir günün şafağında,

Fotoğraf Göndermişsin

Fotoğraf göndermişsin
Hasret giderdik,
Baktım saatlerce
Cansız hayale,

Fani Dünya, Enin Kaç Boyun Kaç, Cürmün ne

Fani dünya, enin kaç boyun kaç, cürmün ne
Küçüksün, ben sana sığamadım be dünya.
Aklım fikrim hiç ermedi, bu şaşkın hükmüne,
Ben seni hiç anlamadım be fani dünya.

Fani Ömrümün En Güzel Çağları

Fani ömrümün en güzel çağları,
Ne gençlikte yaşandı ne de yazda.
Yeşermedi gönlümün bağları,
Yazda dondum da terledim ayazda...

Fani ve Baki

Gördüğün bir fanidir, aynada duran,
Ruhunda başka bir sen var göremezsin.
Fani olan o beden, toprakla sudan,
Bedene can veren öz mübarek nurdan.

Farenin hayallerinde kocaman bir teker kaşar
İnsanoğlu da hayal ettiği müddetçe yaşar.
Fare aklıyla bile hayal ederken sadece kaşar,
İnsanoğlu bu; hayallerinde bile aşırılığa kaçar.

Kopardın ya Sen

Kopardın ya
Sen ile biten
Takvimin son yaprağını...
Bitti tükendi senle seneler,

Koparma Yapraklarını Masum Papatyanın

Koparma yapraklarını masum papatyanın,
Sen bilmiyorsan sevdiğini o nereden bilecek.
Karşılık bulmuyorsa o senin katmerli sevgin,
Sevgin sadece kendine ise nasıl sevilecek...