Hasan Öz Şiirleri - Şair Hasan Öz

Mahşeri divanda, sorarsan eğer
Sırrı sana malum dil yordu beni
Her derdin eseri kalırmış meğer
Kalbimi zorlayan hal yordu beni

Serime, dolandı meyvesiz dallar

Yar diyorsun el, oluyor
Verilmiş söz yel oluyor
Gönül gözü, sel oluyor
Kısmak, bana göre değil

Deli gönül düştü, dile

Elleri; dün gibi tutulmuyorsa
Sebebi o taraf maval okuyor
Sözleri, bal ile yutulmuyorsa
Sırrı sözde dili masal okuyor
Sine vuslat diye çile dokuyor

Sebep nedir acep kime sorayım
Ezelden, böyledir bahtı karayım
Kimdir o kıymetli ben ki darayım
Şanı, şeref olan sensin Mehmed’im
Canı yakan beter yansın Mehmed’im

Nasıl geldik bu günlere girilmez
Gamı dem eyleyip geldik denildi
Gözyaşların dünkü gibi silinmez
Kerhen bin bir umut hayal salındı
Nevbet, vurup mızrak elde kalındı

Çok üzüldüm inan ki gelemedim başına
Tutturdu şu öksürük, ne ettimse boşuna
Elbet gelebilseydim, çok giderdi hoşuna
Soranlara, er sözüm melek gibiydi huyu
Mekânın Cennet olsun nurlar içinde uyu

Yeminli sözlerden, ırak dur emi
O; yeminler, perde tuzaktır dayı
Sezginle namerdi belle bul tanı
Namertler hayadan uzaktır dayı
Her sözü martaval tuzaktır dayı

Sen sevgiyi, dilde sanma
Düşer, Ruha sözden gelir
Sahte, gülen yüze kanma
Söze destek gözden gelir

Mert, dengini eşit bulmaz

Sırra, gönülden bakanlar
Neler görür, neler sorma!
Sol yanı, harda yakanlar
Neler görür, neler sorma!

Nefse; kündeyi, vuranlar

Kimler gelip geçti, düne bir bakın
Uzun değil o, süreç an gibi yakın
Aman ha tuzağa, gelmeyin sakın
Sahte gülen yüze kanmayın oğul
Gereksiz boş yere yanmayın oğul