Uçtu, elimizden kaş göz arası
Dermanı olmadı derde parası
Bitmedi, içinde kardeş, yarası
Uçtu gitti gülümün Kara Halil’i
Geçti gitti hanımın, Kara Halil’i
Açmazdı kalbini yaban ellere
Şair; değildi ki döksün, tellere
Laf vermedi kesin sivri dillere
Uçtu gitti gülümün Kara Halil’i
Geçti gitti hanımın, Kara Halil’i
Sorarsan içine neler neler var
Dostlara kıymalı pidesi de var
Kızına, köpüklü kahveyi sorar
Uçtu gitti gülümün Kara Halil’i
Geçti gitti hanımın, Kara Halil’i
Yaradan, özenli dişleri vermiş
Başına; saçları, ip gibi sermiş
Aynada geriye kalanı görmüş
Uçtu gitti gülümün Kara Halil’i
Geçti gitti hanımın, Kara Halil’i
Sevgisi içinde yüze demezdi
Etsiz bir lokma aşta yemezdi
Karpuzu tüketir bitti demezdi
Uçtu gitti gülümün Kara Halil’i
Geçti gitti hanımın, Kara Halil’i
Hele gel damat deyip geçerdi
Her lafını, gram gram seçerdi
Üstüne; köpüklü kahve, içerdi
Uçtu gitti gülümün Kara Halil’i
Geçti gitti hanımın, Kara Halil’i
Eski o günlerin anlamı başka
Hiç meyli, olmadı şiire meşke
Gidebilsek derdi eskiye keşke
Uçtu gitti gülümün Kara Halil’i
Geçti gitti hanımın, Kara Halil’i
Cevdet ÖRS (Cemali), Ankara 14.07.2026 (14:14) (A-440)
Kayıt Tarihi : 14.07.2026 14:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Sevgili Kayın Pederin Halil ALTINKAYNAK'ın, tevdavi gördüğü Samsun Devlet Eğitim Araştırma hastanesinde vefat etmesi üzerine tarafımdan o yoğun duygu ve düşüncelerle kaleme alınmıştır. Acının üzerine bu zamana kadar siteye yükleyememiştim yeni yükledim. Herkese başsağlığı ve sabrı cemil diliyorum. Saygılarımla.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!