Hasan Öz Şiirleri - Şair Hasan Öz

Ne aşıklar, geldi geçti buradan
Boşa çalım atma salı, terk eyle
Kalbin, pıt pıt ise aşkın sıradan
Sevdana set olan dalı terk eyle

Akıl delilenmiş gözün kararmış

Nasıl seçtim sizi, bilmem yanarım
Yalan dolan bilmem öze, kanarım
Her bir sözü, hak hakikat sanarım
Kanmam artık hiçbir söze umarım
Dünden beter nan, diyene yanarım

Beşe beş katıp niyaz etsen de
Yıl aşırı hacca gidip gelsen de
Sureti cenahta melek olsan da
Kul hakkına, girdin ise zor işler

Haramı, helalmiş gibi yedinse

İlk haline içim, yandı üzüldüm
Döndü düne zalim yine el oldu
Ol masada galiz sözle çizildim
Çıktı asıl yüzü huysuz del oldu

Utanır mı? yüzü kayıştan beter

İlk defa; buradan tanıdım, o’nu
Nerelidir acep deyip sormadım
Takip ettim şiir; sunduğu, günü
Dedim helal sana ey güzel insan
Bu; gücü bu, azmi nelere yorsam

Elveda demenin de elbet bin bir yolu var
Nefis es geç dese de kalem geri dönüyor
Hayat, misal su gibi kestirilmez yönü zor
İnsanoğlu, garip sır ömür bitmez sanıyor
Özde her fani bir gün tekrar geri dönüyor

Sözde cevval akiller, hani nerde
Katil sayın olmuş ne var sırada
Canı sıkan sözler kanar yara da
İtibar, pul oldu derman Allah’ım
Ehli-beyt aşkına ferman Allah’ım

Merakı mucip isen nasıl durursun
Hak hakikat ehline, sor deli gönül
Belki derdi haline bir yol bulursun
Kalp gözüyle bileni gör deli gönül

Sular seller misali, akar çağlarsın

Kaderin, cilvesi düştüm gurbete
Geride kalanı görmemek de var
Diyemem, sebepsin ulu kudrete
Umulan sefayı, sürmemekte var

Neylersin gönül be! sırça sarayı

Yıllar evveline geri dönünce
Kederli anılar soldurdu beni
O; aşkın ateşi, yitip sönünce
Olanlar, çöl gibi öldürdü beni
Gönülde kal dedi güldürdü beni