Hasan Öz Şiirleri - Şair Hasan Öz

Şu Alemin şahı, olsan ne yazar
Bir gün tenin toprak olup bitecek
Hayatı, hoş beleş eylesen pazar
Sanma! bu hal böyle baki olacak
Dünya, kime kalmış sana kalacak …

Ne aldığın dem, nefestir
Ne de bitmeyen hevestir
Ne han denen o kafestir
Durulduğun yer senindir

Yazgın kader, kitapların

Mavzer, gibi atamayan
Aşk’a şevki katamayan
Bahsi gizde tutamayan
Yansız kalbi kim neylesin

Sözü; aşkla akmıyorsa

Sevda sevda diye harında piştim
Yetmez azdır dersen ilave köz at
Aşkından bayıldım; ayıldım, içtim
Bu tenin cürmü ne serde kabahat

Süzerek camını önünden geçtim

Dileğim alın teri, özümse milli
Belki asi denir keskin sert dilli
Yazmaz kitabımda mazisi kirli
Lafzı ayan günden sırrı bul dayı
Gayb’ı sezen mahir kalbi kul dayı

Ömür, boz bulanık akacak elbet
Zaman içinde kesin durulacaktır
Hoş göz ile gönül bakacak elbet
O da döğünmekten, yorulacaktır

Nefis, daldan dala akacak kesin

Derdi, dertle sarmışsın, ilmi tabip neylesin
Çözüm çare bilenler mertçe beyan eylesin
Kesin kudret, ondadır naçiz kullar neylesin
Kahrı dünya çekilmez pektir tabip neylesin
Varsa tek çare, bilen doğru dürüst söylesin

Ne diye peşine koşup geleyim
Geçmişte olan o tadın mı kaldı
Sebep nedir varsa onu bileyim
Rehberde yazılı, adım mı kaldı

Nasılda kanmışım allı sözüne

Ceviz, badem içi desem
O ne deme hal bu derim
Onla kuru ekmek yesem
Hoş mu diyene bal derim

Değer, çekilen zahmete

Arkan sıra kaderime yanarken
Sana değil dile kızdım güzelim
Belki deyip özlemine banarken
Vebalini; bana yazdım güzelim

Gerçek diye suretini, sararken