Hasan Öz Şiirleri - Şair Hasan Öz

Sırra, gönülden bakanlar
Neler görür, neler sorma!
Sol yanı, harda yakanlar
Neler görür, neler sorma!

Nefse; kündeyi, vuranlar

Kimler gelip geçti, düne bir bakın
Uzun değil o, süreç an gibi yakın
Aman ha tuzağa, gelmeyin sakın
Sahte gülen yüze kanmayın oğul
Gereksiz boş yere yanmayın oğul

Bugün kara on Kasım anılar tazelendi
Gönülden bağlı diller Atam çık da gel diyor
Senle yaşam nizamı yenilendi düzeldi
Huzurunda yüz binler Atam çık da gel diyor

Eserlerin, gün gibi sönmez güçlü ışıktır

Şunu, ettim bunu ettim deme hiç
Yüce Rabbim zinhar biliyor elbet
Ne yaptınsa at denize gül de geç
Sabret gönül Rabbim görüyor elbet
Söz bilmez densizler, yoruyor elbet

Şu Alemin şahı, olsan ne yazar
Bir gün tenin toprak olup bitecek
Hayatı, hoş beleş eylesen pazar
Sanma! bu hal böyle baki olacak
Dünya, kime kalmış sana kalacak …

Ne aldığın dem, nefestir
Ne de bitmeyen hevestir
Ne han denen o kafestir
Durulduğun yer senindir

Yazgın kader, kitapların

Mavzer, gibi atamayan
Aşk’a şevki katamayan
Bahsi gizde tutamayan
Yansız kalbi kim neylesin

Sözü; aşkla akmıyorsa

Sevda sevda diye harında piştim
Yetmez azdır dersen ilave köz at
Aşkından bayıldım; ayıldım, içtim
Bu tenin cürmü ne serde kabahat

Süzerek camını önünden geçtim

Dileğim alın teri, özümse milli
Belki asi denir keskin sert dilli
Yazmaz kitabımda mazisi kirli
Lafzı ayan günden sırrı bul dayı
Gayb’ı sezen mahir kalbi kul dayı

Ömür, boz bulanık akacak elbet
Zaman içinde kesin durulacaktır
Hoş göz ile gönül bakacak elbet
O da döğünmekten, yorulacaktır

Nefis, daldan dala akacak kesin