Hasan Öz Şiirleri - Şair Hasan Öz

Acı, yürekteyse tabip neylesin
Gül de alıştığım özü ver gitsin
O kalbin dillerde gönül eylesin
Sınadık can diye yazıver gitsin

Şahı şerler gölge gibi peşinde

Nerde şu aşkların masalsı yanı
Sıkılma söyle ki erenler duysun
Dertlerin, tersine dönünce yönü
Çekinme söyle ki yerenler bilsin

Sanmayın bu alem, neşeli dolu

Beni âdem; sanki sırlı, kazandır
Can dersin ansızın vurur insanı
Cahillik, gerekçe sözler üzendir
Yerle bir eder hatsiz gurur insanı
Hilebaz hinler kabre koyar insanı

Çekip gittin densiz çıkıp ağlama
Söktün yüreğimi bir de dağlama
Gönül durgun dil telimi bağlama
Yaktın sol yanımı kalben yanasın
Kapandı sandığın dertler kanasın

Yıktın gönül hanemi perperişan eyledin
Nasıl kıydın de aşka niçin kötü söyledin
Sana olan duygumu; hislerimi, payladın
Sildim şu tüm maziyi yana, kalan kederi
Güme giden günlerin, olmaz bende ederi

Zayi ziyan heba oldu
Kelamı hak şiir soldu
Boş dizeler eser oldu
Yalan dolan hoş şairlik
Dikkat et bak yaş şairlik

Güzel söyler lakin iyi olmazsan
Gönüllere su misali dolmazsan
Eşit adil yansız kalpli olmazsan
Senle işim olmaz yaylan efendi

Gönül, almış yükünü saki çare olmuyor
Nasihat dolu sözler özde yara sarmıyor
Riyakâr şaki sine asla, sözde durmuyor
Yanı sıkan sözleri yazar yazar dururum
Elim, atmam tetiğe kesin sözle vururum

Sevdanı özenle kalpte saklarım
Vebali siz bana yaz deyin gitsin
Unutma! bir ömür seni beklerim
En derin çukuru kaz deyin gitsin

Bu mecnun halime olursan âmâ

Toy da bir güzele, gözüm ilişti
Gözler, sel misali akıp buluştu
Dal, gibi salındı sonra savuştu
Özeli sormayın yer gizde kalsın

O, malum gözleri özü yakandı