Hasan Öz Şiirleri - Şair Hasan Öz

Ne aşıklar, geldi geçti buradan
Boşa çalım atma salı, terk eyle
Kalbin, pıt pıt ise aşkın sıradan
Sevdana set olan dalı terk eyle

Akıl delilenmiş gözün kararmış

Dil yarası, onmaz izi silinmez
Diline, sahip ol! diline dostum
El şakası, tefrit sonu bilinmez
El’ine, sahip ol! Eline dostum

Bizler beni âdem asil canlarız

Gönül şendi toylar gibi
Sürüp giden taylar gibi
Setler yıkan çaylar gibi
Esip giden yele döndüm
Sevdi gönül kula döndüm
Ey! Gönül senin yüzünden

Nasıl seçtim sizi, bilmem yanarım
Yalan dolan bilmem öze, kanarım
Her bir sözü, hak hakikat sanarım
Kanmam artık hiçbir söze umarım
Dünden beter nan, diyene yanarım

Beşe beş katıp niyaz etsen de
Yıl aşırı hacca gidip gelsen de
Sureti cenahta melek olsan da
Kul hakkına, girdin ise zor işler

Haramı, helalmiş gibi yedinse

İlk haline içim, yandı üzüldüm
Döndü düne zalim yine el oldu
Ol masada galiz sözle çizildim
Çıktı asıl yüzü huysuz del oldu

Utanır mı? yüzü kayıştan beter

Demesi gereken acep ne demiş
Sen, pek yaşadın artık yit demiş
Yitirmiş vicdanını, b.kunu yemiş
Emekliler; yüktür mezara, demiş
Aklı evvel hatsiz, yürek mi yemiş

İlk defa; buradan tanıdım, o’nu
Nerelidir acep deyip sormadım
Takip ettim şiir; sunduğu, günü
Dedim helal sana ey güzel insan
Bu; gücü bu, azmi nelere yorsam

Elveda demenin de elbet bin bir yolu var
Nefis es geç dese de kalem geri dönüyor
Hayat, misal su gibi kestirilmez yönü zor
İnsanoğlu, garip sır ömür bitmez sanıyor
Özde her fani bir gün tekrar geri dönüyor

Hedef, farklı nesil derken
Ne var ne yok gitti, elden
Döndü hepsi öze, derken
Ne var ne yok gitti, elden
Nesil farklı bilmez halden