Hasan Öz Şiirleri - Şair Hasan Öz

İlk haline içim, yandı üzüldüm
Döndü düne zalim yine el oldu
Ol masada galiz sözle çizildim
Çıktı asıl yüzü huysuz del oldu

Utanır mı? yüzü kayıştan beter

Demesi gereken acep ne demiş
Sen, pek yaşadın artık yit demiş
Yitirmiş vicdanını, b.kunu yemiş
Emekliler; yüktür mezara, demiş
Aklı evvel hatsiz, yürek mi yemiş

İlk defa; buradan tanıdım, o’nu
Nerelidir acep deyip sormadım
Takip ettim şiir; sunduğu, günü
Dedim helal sana ey güzel insan
Bu; gücü bu, azmi nelere yorsam

Elveda demenin de elbet bin bir yolu var
Nefis es geç dese de kalem geri dönüyor
Hayat, misal su gibi kestirilmez yönü zor
İnsanoğlu, garip sır ömür bitmez sanıyor
Özde her fani bir gün tekrar geri dönüyor

Hedef, farklı nesil derken
Ne var ne yok gitti, elden
Döndü hepsi öze, derken
Ne var ne yok gitti, elden
Nesil farklı bilmez halden

Sözde cevval akiller, hani nerde
Katil, sayın olmuş ne var sırada
Canı sıkan sözler kanar yara da
İtibar, pul oldu derman Allah’ım
Ehli-beyt aşkına ferman Allah’ım

Artık camız yaş aldı kesipte yiyeceğim
Merak edip sorana kaderdir diyeceğim
O gün özel gün diye özenle giyeceğim
Gereksiz o feryadın artık geç diyeceğim
Ferin, gücün nerede yetti düş diyeceğim

Sırrı saklı her gün akıp gidiyor
Iraktan; göz, ile gül de öyle git
Asılsız naz, etme yana yetiyor
Dal, gibi salınıp yel de öyle git

Belli ki kalbine ayrılık düşmüş

Yanı yakıp gitme gel eylen gülüm
Sözüm sana yüzler gülecek elbet
Tutmaz hiç ellerim, budanır dalım
Gel etme nevbahar, gelecek elbet
Kader mutlak birgün gülecek elbet

Merakı mucip isen nasıl durursun
Hak hakikat ehline, sor deli gönül
Belki derdi haline bir yol bulursun
Kalp gözüyle bileni gör deli gönül

Sular seller misali, akar çağlarsın