Her nefeste bin huzur.
Karanlığın kalbinden süzüldü bir damla nur
Toprak ana uyandı her nefeste bin huzur
Zamanın çarkı döner silsileyle her durak
İnsan denen muamma evrenle bir ses duyar
Bugün bir hal geldi dertli başıma,
Doktorun tavrı çok gitti gücüme.
Zehir kattı sanki tatlı aşıma,
Düşürdü beni bir ince hüzüne.
Müebbet bir rüyanın mahkumuyum gözünde,
Her kelam bir fırtına, her sükût var özünde.
Yollar sana çıkmasa, menzilim ziyan olur,
Yazılmamış bir şiir, kalmışım her sözünde.
Her yan nurlu ak...
Gönüllere doldu, bir yüce neşe,
Selamlar salındı, eşe dosta eşe.
Küsler barışıyor, döndü güneşe,
Bayram geldi dostum, her yan nurlu ak,
Hesap Günü.
Hangi mizan hafifletir, kalpteki bu karayı?
Cahil olan azdırdı hep, kabuk tutmaz yarayı.
Alay bildi zalimler, şu yıkılan sarayı,
Ey vicdanı sönenler, defteriniz dürülmüş,
Hicivname
Adalet mülküne çekildi davar,
Terazi kefesi şaşar mı şaşar.
Doğruyu söyleyen dert ile duvar,
Yalanın kervanı koşar mı koşar.
Hiçliğin Ortasındaki Büyük Yankı.
Bir boşluk var ki, hiçbir maddeyle doldurulamaz,
Altından saraylar kursan da, o boşluktan sızar hep soğuk rüzgar.
Varlık; bir anlık bir parıltı, bir şimşek çakımı sonsuz gecede,
Hiçliğin Perdesi...
O an gelir ya,
kulisin tozundan yükselir bir yalnızlık kokusu.
Bir sandalye devrilir sessizce,
ve herkes birbirine döner,
Hiçlik Hırkası
Dünyadan vazgeçip daldım bu dara,
Gönlümü bağladım gizli bir yara,
Bakmadım ne ak’a ne de bir kara,
Giyindim üstüme hiçlik hırkası,
Kaz Dağı'nın Nefesi...
Deniz, yorgun bir günün son nefesini Akçay'ın kordonuna usulca bırakıyordu. Ufuk çizgisi, sanki bir ressamın fırçasından dökülen turuncu ve mor renklerle alev alevdi.
Kordondaki banklardan birinde oturan Yetmişlik Ethem Baba, bu manzarayı binlerce kez görmesine rağmen her seferinde ilk kez görüyormuş gibi hayran kalırdı. Onun için bu, denizin dağa anlattığı bir masaldı ve o, bu masalın en sadık dinleyicisiydi.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!