Aşık Mahsuni Şerif ve Neşet Ertaş Adına...
Anadoluyum..
Halkın çilesini, derinden bildim,
Gönülde yaşayan Anadoluyum.
I. Toprak Konuşmaz, Hatırlar
Bu toprak konuşmaz, yutkunur.
Selçuklu'dan kalma bir kervansarayın taşındaki yosunu,
Osmanlı'dan miras bir çeşmenin kurumuş yalağını,
ve dün gece bir gecekondunun penceresine vuran yağmuru yutkunur.
Aşk...
Ben, senden önce, kendime oyulmuş bir oyuktum;
Sessiz harflerden bir alfabe, okunması yasak.
Ezberimdeki tek dua, yeknesak bir donukluktu,
Gönül denen, o ülkeyi zapt ettin
Beni benden, alıp da hapsettin
Kendi adın, olan marşı zikrettin
Varlığınla, ruhumu da feth ettin.
Semada bir yıldız kayıp da gitse,
Karanlık gecede hüzünler bitse,
Deryalar taşsa da, sahile yetse,
Varlığın gözümde, aşkın olmasa.
Yazılan kaderde huzurlar olsa,
Aşk gönül mülkünün, eşsiz atıdır,
Gönülden gönüle, aşkın yadıdır,
Sevgi, Yaradanın, güzel tadıdır,
İnsanı menzile, aşkın taşıtır.
Hakikat şem'ine varmak isteyen kula pervâne gerek
Bu aşkın nârına yanıp da kül olmaya mestâne gerek
Aklın prangasıyla bu menzil alınmaz, sanma nâdânca
Yola can koyana arştan öte bir seyr-i rindâne gerek
Aşure günü. (Onuncu gün)
Onuncu gün gelince kaynar büyük kazan,
Bereketi toplarız, neşe kalpte yazan.
Buğday özü lezzetle karışır her bir aşa,
Huzur dolar soframız, olmaz bizde hazan.
ATAMA ...
On Kasım sabahı, bulutlar ağlar,
Sirenler haykırır, yürekler dağlar,
Yasa büründü hep dereler, çağlar,
Gözünden yaş aktı nice yiğitler.
Tarihten süzülür, o kutlu sesim,
Bu yurda adanmış, her bir nefesim,
Soyumdan mirastır, şanlı hevesim,
Atamdan yadigâr, izlerdeyim ben.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!