Bin akıncı yayıldı Malazgirt ovaya,
Her bir gazi yüzün döndü kutlu duaya,
"Vatan" denen o en mukaddes sevdaya,
Niyet etti ordudaki her er...
Ya Allah...Bismillah... Allahuekber!..
Mana Denizi..
Gönülden dökülür, sözlerin seli,
Ruhlara can katar, Mana Denizi.
Aşk ile yoğrulur, mananın yeli,
Gönlüme yol açar, Mana Denizi.
I.
Evvel kapı "Bismillah", ahir kapı "Hû" imiş,
Bu dünya bir gölgelik, sadece bir su imiş.
Bir veli diz çöktü de, İda’nın eteğine,
Gönül pınarından süzülen suya,
İlhamlar akıtır mana’nın sesi.
Hakikate doğru koşar adımda,
Kalplere dokunur mana’nın sesi.
Biz gördük,
yüzlere yapıştırılan maskelerin ardındaki korkuyu.
Bir gün ışığa tutulunca
çürük dişler gibi dökülüyordu sahte gülüşleriniz.
Dıştan da görsen, sanırsın ermiş,
Sanki göklerden, bir melek inmiş.
Meğer ne hinmiş, sahtekâr imiş,
Herkesi aptal, yerine koymuş.
Giydirirler sana,
daha adını koymadan.
Masumiyetin pürüzsüz tenine
ilk leke gibi sürülen o kalıp.
"Ağlama" derler,
Dünyayı demir ve gürültüyle kurdular.
Herkesin yüzüne aceleden bir maske çizdiler.
Unuttular
insanın toprağını sevgiyle karmayı.
Albümlerde yer bulmaz, o güzel, solgun yüzler
Hatırlanmak beklemez, o mahzun, yorgun gözler
Anlatmaya yetmiyor, inanın bütün sözler
Yakın çekim bilmemiş, işte o nesil benim.
Alnıma yazılmış ilk yazımsın sen,
Ruhuma can veren Memleketimsin.
Damarımda gezen kut kanımsın sen,
Hem dünüm hem deren, Memleketimsin.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!