Senin kokuların güçlü hallerin,
Ciğerime kökler salarak gitti.
Köklerin ucunda sevgi tellerin,
Gönlümü ağlara takarak gitti.
Acıyan vicdanı ruhlar aklıyor,
Bülbül güle gider akbaba leşe,
Üstüne konunca açar bir şişe,
Bir de çaka satar her tebelleşe,
Tilki korkusundan sıvışıp gider.
Bülbül gül dalında neşeler saçar,
Gümüş kadehle içtik gökteki yıldızları,
İçince sarhoş olduk görmeliydin baharı.
Çalışmak şurda dursun aleme daldı herkes,
Atları düşman vurdu kurtlar yedi davarı.
Akbabalar tepede daire çiziyorlar,
Uzaklaşma diyorsun,dinin hayat parkından,
Sular çekildi sular,değirmenin çarkından.
Din huzuru getirir,kavgaları bitirir,
Müminler bıktı artık,siyasal islamından.
Şu sarı çiçeğin orta yerinden,
Bir Işık yansımış ak gerdanına.
Baharın aşkıyla savrulurken ben,
O güzelin şimdi bak gerdanına.
Kendimi kaybettim gözler içinde,
http://dusunceuretelim.blogspot.com
Şafak vakti kalkmışım,
Yola revan olmuşum.
Önümde,
Saman yüklü katırlar,
Bu gün gene garip gönlüm,
Her buluttan nem kapıyor.
Parça parça olan ömrüm,
Ne anlıyor ne dinliyor.
Çare yoksa akıl durur,
Zeki insanlar çok tedirgin yaşar,
Aptallar güvende huzurlu olur.
Akıllı insanlar endişe duyar,
Cahiller genelde çok mutlu olur.
Kimisi lidere kimi hocaya,
Bekletmenin ağrısını,
Her gelene soramazsın.
Hakkın huzur çağrısını,
Arayınca bulamazsın.
Söz verenler söz ardına,
Genetikte varsa eğer problem,
Bütün dinler seni adam edemez.
Vicdanın körelmiş,merhamet yoksa,
Sendeki fitneyi akıl çözemez.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!