Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

İnsan denen şeytan girdi kanıma,
Hayatım bir yalan oldu Allah’ım.
Kimse aldırmıyor ah’û zarıma,
Varlığım hep talan oldu Allah’ım.

Bu kadar irfan sız bu kadar çapsız,

http://dusunceuretelim.blogspot.com

Parlayan ışıklar sönüp gidecek,
Ama sen şairin kalemindesin.
Bir gün elbet herkes göçüp gidecek,
Ama sen şarkılar nefesindesin.

Günler geçti aylar geçti sormadın,
Kuşlar göçtü gene hayra yormadın.
Ufuklar ardında bayram kutlarken,
Çığlar düştü ama hiç duyurmadın.

Böyle mi olmalı sevdanın dili,

Anaya rest çeker,babayı takmaz,
Dostları sallamaz,topluma bakmaz.
Gidip bir deliye meftun olunca,
Bu aşk’ı sevda’yı,kimse anlamaz.

Hasan Arpacı,2014,Üsküdar.

Sana bir sır açsam,esaret başlar,
Sana aşık olsam,cesaret başlar.
Öyle bir dert ki bu,kararı zordur,
Her iki halden de,asalet başlar.

Yıktık kuralları düzledik gitti,

http://dusunceuretelim.blogspot.com

Aşk kapını çalarsa;
Bunun üstüne laf söyleme.
Sadece,
Ne zaman çaldığına bak.

/

Mevsim yaz.
Hisler; ruhlara, sinmiş gibi,
Sevdalar yorgun.

http://dusunceuretelim.blogspot.com/

Eller girdi araya,
Taşıdılar saraya,
Aşkım kaldı duaya,
Seni benden aldılar.

Arslan’ın ağzına taht kursaydın da,
Fitnenin yanında bulunmasaydın.

Kara somun yiyip iman ederek,
Harama varıp ta yumulmasaydın.

Adın çiçek gibi gözlerin leylak,
Bazen koklayarak tadasım gelir.
Cevizin dalında yeşilden yaprak,
Gibi ellerimle tutasım gelir.

Hanımeli kokan sokaklar gibi,