Çekip gitmeyi hüner mi sandın.
Demek sende nefsi arzuya kandın.
Bu dağın ardını Gülşen mi sandın?
Söyle kız söyle gittiğine değdi mi?
Uzaktan hoş gelir davulun sesi.
Ortalığı gül kokan bir sessiz bahar sardı.
Çok yeşil göz gördüm nurlusu sende vardı.
Ey umut!
Ey hayal!
Ey yeşil gözlü yar!
Yokluğun dehlizinde gönül seni aradı.
Camlar, çerçeveler, perdeler.
Geçmişe dair daha neler neler.
Hiçbir şey kalmamış sana baktığım yerde.
Vuslat...
Değilse dünyada, elbet mahşerde.
Sen eşimsin, yarım kalırım sensiz.
Yoksan, dunyada da,
Ukbada da kimsesizim kimsesiz.
Yer yüzü cennet olsa, ben yaşayamam ki sensiz.
Yine sen,
Yeniden sen,
Eşyalar var palas pandıras.
Eşyalar vardır nizami.
Mesela; at ile eğeri,
Sap ile keseri,
İbrik ile leğeni gibi eşli eşyalar.
İnsanın ölümsüzü yoktur.
Haşa!
Olsa olsa ya Rab insan,
Ya insan Rab ola.
Ölümsüzlük mümkün değil.
Eğil ey sultan eğil.
Ela gözlerinde kayboldum
Ela gözlerine hapsoldum.
Tüm hayatı renklendirirsin.
Hayat şimdi; belki çıkamayız yarına.
Sevelim, yarınlar için sevelim.
Ömür dediğin sevgiden ibaret değil mi ki nasılsa
Efkârına mana veremiyorum.
Sana gam veren el değil mi?
Savrulmuş umuda ait ne varsa sende.
İnkisarına sebep diller değil mi.
Tavrını sarmış sükûtun seli,
Güneşi sığdırdı mevla evimize.
Bilsen ki kışlar sen gelince geride kaldı.
Kuşlardır sana benzeyen kuzum.
Bülbüller nagmesini senden aldı.
Huzursun kuzum...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!