Çekip gitmeyi hüner mi sandın.
Demek sende nefsi arzuya kandın.
Bu dağın ardını Gülşen mi sandın?
Söyle kız söyle gittiğine değdi mi?
Uzaktan hoş gelir davulun sesi.
Ne sağ,
Ne solcusun.
Sanma ki sen sonuncusun.
Her şey sanma kendini…
Değirmende uncusun.
Ortalığı gül kokan bir sessiz bahar sardı.
Çok yeşil göz gördüm nurlusu sende vardı.
Ey umut!
Ey hayal!
Ey yeşil gözlü yar!
Yokluğun dehlizinde gönül seni aradı.
İnsanın ölümsüzü yoktur.
Haşa!
Olsa olsa ya Rab insan,
Ya insan Rab ola.
Ölümsüzlük mümkün değil.
Eğil ey sultan eğil.
Ela gözlerinde kayboldum
Ela gözlerine hapsoldum.
Tüm hayatı renklendirirsin.
Hayat şimdi; belki çıkamayız yarına.
Sevelim, yarınlar için sevelim.
Ömür dediğin sevgiden ibaret değil mi ki nasılsa
Efkârına mana veremiyorum.
Sana gam veren el değil mi?
Savrulmuş umuda ait ne varsa sende.
İnkisarına sebep diller değil mi.
Tavrını sarmış sükûtun seli,
Senden gelsin
Yürek atarken, hep olduğun yerde
Dert değil, derman değil bu hal
Al beni götür karlı dağlara vur.
Rüzgarına kat çöllerde savur
Gelmiş ise senden geldi hoş geldi
Duyguları yoğun yaşıyorsun biliyorum.
Tüm dualarım sana…
Adınla, yaradana yakarıyorum;
Çiçekli yollar,
Güneşli baharlar,
Boy boy çocuklar,
Herkes dümenci ruh haletinde,
Oysa, batıyor gemi her seferinde.
Kurudu denen dallara, kara bulutlar can oluyor,
Mevla çeviriyor dümeni, sanki sana soruyor.
Öyle hırs, öyle ihtiras, öyle bencillik hissi.
Dünya bir sürgün yeri,
Ben de sürüldüm.
Bunca kul içinde,
Ben seni gördüm.
İyi-kötü günlerimiz oldu.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!