Hem ölüler, hem ölü seviciler çoktu.
Metaya tapınan sürüyle, mevlâyı tanıyan yoktu.
Cife sardı ortalığı ölüler sokaklarda.
Din denilen olgu sadece mezarlıkta.
Öylesine geçiyor günler.
Öylesine akıp gidiyor ömür.
Alışıyor insan yaranın sızısına.
Yüreğin ağrısına alışıyor insan.
Sönünce hakikatin ışığı,
Herkes gönlünce alır dünyadan heves.
Nasiptir aslolan niyete tâbi.
Elbet gayrete aşık, nasip dediğin.
Rüzgara direnen yapraklar gibi.
Bugün senden haber aldım eller getirdi.
Zaman akıp gidiyor ey yar.
Kaç gün geçti sensiz yılları tamamlayacak.
Unutmak mı...
Asla.
Seni ne çok sevdiğimi ölüm bile anlayacak.
Aynı şehrin iki sokağı.
Birinde, eteğini şenlendiren kadın.
Diğerinde doğum sancılarına denk yüreğim.
Aynı havayı koklayıp.
Aynı gemilere bakarak.
Aynı günahtan nedamet duyarak.
Bir varmış bir yokmuş.
Kırlangıç misali uçuyormuş.
Ya mevsim yaz değil zamanı değil huzurun.
Ya gelmeye aşk faydası yok sükunun.
Şimdi kim bilir ne istiyordur.
Kırılırsın güzel insanlar kaba.
Her türlü ihtimali kat hesaba.
Yürüdüğün yol dünyaya dair.
Dürüstlük başa bela gorülürsun hakir.
Kırarlar seni güzel huyun ne hoştur.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!