Hamza Mamaş Şiirleri - Şair Hamza Mamaş

Hamza Mamaş

Mevsim kışa dönmüş,
Ben bahar bekliyorum.
Biçare hissiyatım arş arz arasında.
Çelişkili duygularım eziliyorum.

İlim, irfan, izan, iman ne fayda.

Devamını Oku
Hamza Mamaş

Gecenin izbe yanıdır günaha şahit.
Gündüz aşikardır her şeye.
Ya yanar su iklimler boyu.
Ya inat eder susar günah korkusu.

Ecelini verir emrine amel

Devamını Oku
Hamza Mamaş

Akışına aldırma yıllların.
Sap, zamanla samana döner.
Kısmette olmak ise has bir dane
Başak olur yerin olursun dane.

Üzüm isen, şarap da şerbette sensin.

Devamını Oku
Hamza Mamaş

Çekip gitmeyi hüner mi sandın.
Demek sende nefsi arzuya kandın.
Bu dağın ardını Gülşen mi sandın?
Söyle kız söyle gittiğine değdi mi?

Uzaktan hoş gelir davulun sesi.

Devamını Oku
Hamza Mamaş

Ne sağ,
Ne solcusun.
Sanma ki sen sonuncusun.
Her şey sanma kendini…
Değirmende uncusun.

Devamını Oku
Hamza Mamaş

Ortalığı gül kokan bir sessiz bahar sardı.
Çok yeşil göz gördüm nurlusu sende vardı.
Ey umut!
Ey hayal!
Ey yeşil gözlü yar!
Yokluğun dehlizinde gönül seni aradı.

Devamını Oku
Hamza Mamaş

Sen beni nasıl bir ateşe attın.
Benden nasıl, aciz bir kul yarattın.
Bilmezdim engel nedir,
Yarım asır ömre yangın bıraktın.
Sen beni nasıl bir ateşe attın.

Devamını Oku
Hamza Mamaş

İnsanın ölümsüzü yoktur.
Haşa!
Olsa olsa ya Rab insan,
Ya insan Rab ola.
Ölümsüzlük mümkün değil.
Eğil ey sultan eğil.

Devamını Oku
Hamza Mamaş

Efkârına mana veremiyorum.
Sana gam veren el değil mi?
Savrulmuş umuda ait neyin varsa.
Ayrılık getiren vade yeli değil mi?

Tavrını sarmış sükûtun seli,

Devamını Oku
Hamza Mamaş

Seni seyrediyorum yar.
Her halinle aleni karşımdasın.
Merdiven dayamış olsam da elliye.
Sen benim onüçüncü yaşımsın.

Kaç kez dinlettim hatırlamıyorum.

Devamını Oku