Hamiye Gül Şiirleri - Şair Hamiye Gül

Uykusuz gecelerin yorgunluğunu,
Güneşin doğmadığı sabahlarımı,
Yastığa başım düşerken yılgınlığımı,
Kaç bin yaşı sessizce döktüğümü,
Bağırarak ölmek isteyişimi bilemezsin.

Öyle bir andı ki,hiç bilmediğim,
Böylesini dünyada hiç görmediğim,
Öyle bir bakış ki sıcacık çocuk gibi,
Masum ve öyle derin samimiydi gözleri.

Nutkum tutuluyor ah konuşamıyorum!

Sekiz köşeli kasketinin altındaki
alnından....
Tevâzu ile bağrı yanık,kara toprak
Gönlünden öpüyorum babam!
Yüreğinin aleme bakan,
Kan bağından öpüyorum babam!

Aklım sucayacak öğrenmeye,
Ne verirse kendinden hediye.
Billur sularından kadehiyle,
İçsem de doymuyorum bilime.

Damlaları şırıl şırıl akıyor,

Evren, bugün bana
En samimi şekilde gülümse;
Bilinmeyen tarihin,
Bilmediğim tarihi bugün belirlendi.

İki buçuk yıl zamanı zamana astım,

Ben sana
Ömrüm dediğim
Gün ölmeyi seçtim;
Bu yüzden açamıyorum
Gözlerimi aşka
Biliyor musun?

Her lakırdın şu gönlümü hoş eder;
Mest eder benliğimi bir hoş eder.
Gül çehren açtırıyor gamzelerini,
Salar aşka beni bir Mecnun eder.

İstemem başka kimseyi görsem bile,

Nemrut'un ateşi tutuşturur güzelim bizi;
Gökyüzünün çatısının,yıldızların altında.
Bir çift yanık yüreğiz ikimiz güzelim;
Sevdayı devşiririz coşkun bağrımızda.
Bazen Asi'nin başından kopan fırtına;
Yahut Firat'ın kolllarında çağlayan...

Bir fincan anının
Kırk yıl
Damakta kalan,
Her güzelliğiyle
Yaşanan,
Yüreğine sarılan,

Fenerin ışıkları yanıyor limanda,
Parlıyor gözleri ışıl ışıl aynı senin gibi,
Düşüyor kırılıp,kıvrılarak denizin yüzüne
Yosunlu kumlar sarılıyor topuklarıma...
Ve ellerimin arası keskin midye kokuyor,
Denizin tuzunun kokusu geliyor burnuma...