Bilim Şiiri - Hamiye Gül

Aklım sucayacak öğrenmeye,
Ne verirse kendinden hediye.
Billur sularından kadehiyle,
İçsem de doymuyorum bilime.

Damlaları şırıl şırıl akıyor,
Zihnim pırıl pırıl yıkanıyor.
Düşüncelerim hep arınıyor.
İçsem de doymuyorum bilime.

Sanki kutsanmış bir kütüphane,
Noktalamadan,imalesine.
Paha biçilmeyen ederiyle.
İçsem de doymuyorum bilime.

Ummanı bahrine batıp kalsam,
İşığıyla aydınlanıp dursam.
Aşkına yüreğimi daldırsam.
İçsem de doymuyorum bilime.

Ey canım,cananım, lâlezârım,
Bilmektir benim sevdadan varım.
İnsan eksik kalıyor ruhuma,
İçsem de doymuyorum bilime.

Öyle bir saltanat ki şöhretli,
Görmedim ondan daha yücesi.
Gümüşgül, aşkının kölesi,
İçsem de doymuyorum bilime.