Tanrı bana canımı, cânânım için verdi!
Bu sevdaya düşmesem canı geri çekerdi,
Ruhumda şâhikalar yaşatan bu aşk için-
Dünyaya bir kez gelip, bin ölmeye değerdi.
Sende larj ol bakma öyle yeknesak,
Açık gönül bin günaha müstehak,
Korkma işle haramları ardışık,
Günah, torpil, şefâatle iltisak.
Bir zülüfle bin yıl yanan toy dilber,
Müşrik pusu kurar da ok atar bir mümine,
Mümin yere düşerken ben kurtuldum bağırır,
Katil hayrete düşer, girer maktül dinine,
Ok yiyip yere düşen canı dahi ağırır,
İslâm nadim olanı şehadete çağırır.
Şimdi yanar ciğerleri ananın
Koğuşları boşalıyor vatanın
Başka lisandan anlamaz bu düşman
Kuyruğuna tam basmalı şeytanın
İki nesepsiz sinmiş bir çalının dibine
Bak hele soysuzların kapasitelerine
Ereni hedef almış iki namert tuzakta
Ferhat bağrını açmış kalleş mevzilerine
Cevherler sana teşne, çelikten karakterin
Haddi aşan dürtüler aşk ile kurgulandı
Îmân çatlatan şehvet, söz ile yasaklandı
Şehvetin tek gözü var, sadece aşka bakar
En temiz olanımız Arafat da paklandı
Yasak meyve bir ambar, içinde lezzetler var
Ben bir tek seni sevdim' sensin benim penahım,
Damarlarımda akan iksirli âğı mısın,
Bundan gayrı ne desen bırakmaz seni âhım,
Başında yeller esen sisli kaf dağı mısın.
Ey güzeller güzeli' ey rü'yet nazargâhım,
Adem adam olmadı, gayret içinde Tanrı!
Gece gündüz uğraşta sonuç vermedi çağrı,
İnsanı var edipte akılla tahkim eden,
Pişman oldum diyerek yanmaktamıdır bağrı.
Nefsin ipi gevşektir, ister kısalt, ister aç,
Yüzüne baktım da coştu yüreğim,
Nice arzum olsa diyemem asla,
Yalvarsam Tanrıya olsan dilediğim,
Uzakta olanla girmem bu fasla.
Yakına gel ey dilberi nadide,
İkliminde aşksız kal da bağrında güller solsun,
Kendini bil, aşkı tanı, sinene sevda dolsun,
Boran olsun, yağmur olsun, gönül aşksız yaşamaz!
Her dem âşîk gezerim ben, deliye bayram olsun.
Gönüllerde sevda ekte kıraç sînen ıslansın,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!