Halil Kumcu Şiirleri - Şair Halil Kumcu

Orak ayında düştü ruhuma kış;
Gözlerin içime dolar, ezanla sala arasında.
Zümrüt gözlü yılan, hayat değirmeni,
Eksiltir başkentin sokaklarında.

Geçmişin tozlu yolları üzerime,

Kanatlandı hatıralar ilk defa,
Elemli gönül yaktı duvarımı.
Yargı çileli, hem de sayfa sayfa,
Amansız bir kurşun deldi yazgımı.

Kader çatladı, pare pare oldu,

Bir dalga misali vurur yüzüme,
Camdaki resminde hatıram kanar.
Sazın telinde yankılanır nağme,
Her çalan şarkıda hatıram kanar

Rüzgârla fısıldar karşıki dağlar,

Bak, gördün mü, ayrılık ayı geldi?
Yaşlı bedenime yağar hatıran.
Pazartesi günü, ayın beşiydi,
Kemiklerin kadar sağır hatıran.

Hayaller kadar uzaktasın şimdi,

Çok uzaktayım,
Asla olamayacağım yerlerden.
Alıp başımı gitmek istiyorum,
Resmin takılıyor gözlerime aniden.

Zamansız gördüğüm bir düş gibi,

Ağzımdan kan geliyor sürekli.
Ahın kalmış üzerimde.
Eğer bir başkasını seversem,
Seni hiçbir zaman affetmem bu hikâyede.

Ciğerlerime kadar işlemiş,

Susunca şarkılar, susunca bir bir,
Her hecede, her an hatırla beni.
Aşkına kul kalbimin davetidir;
Ne olursa olsun, hatırla beni.

Yaralıdır gönlüm binbir yerinden,

Derin bir yalnızlık çöreklendi içime,
Sessizliğin içinde kırıldı düşlerim.
Kabuk tutmaz yaralarım döküldü dile,
Bir nefeste kayboldu tüm gülüşlerim.

Kör kuyular gibi yankılandı içimde,

Dinmeyen bir sızı yalnızlık,
Kim bilir, kaç kere düştüm içine.
İçimde yanar bir idam mahkûmu;
Yüreğim fena halde çırpınır durur kendi kendine.

Ne garip... Noktasız, virgülsüz,

Kalbime yapıştın bir kere;
Sen benim aşkla imtihanımsın.
Tekrar tekrar başa sarıp kanatsan da,
Yine de bir ah demeyeceğim, kadın.

Bitkin düşlerin dalga dalga vurur yüzüme;