Halil Kumcu Şiirleri - Şair Halil Kumcu

Gönülden gönüle bir yol var,
Kalbimden kalbine gider.
Sözcükler yetmez, dilim lal olur,
Hasretin gönlümde tüter.

Sözlerin soğuk bu aralar, sevgilim,

Sevmedin, bir sen sevmedin beni.
Herkesi sevdiğin gibi,
Eksiltmeden, çoğaltmadan,
Ne bir fazla, ne bir eksik.
Adı sevgi ama tadı yabancı...
Gözlerin gülerken bile soğuk,

Sanki dokunulmazmış gibi gözyaşı,
O masumiyet nasıl damla damla dökülür.
Boğazında düğümlenir anlatamadıkların,
Yüreğin siyah beyaz bir fotoğrafa gömülür.

Canın öyle yanar ki düşmeye gör,

Yoluna serilmiş yıldız uykuları,
Düşlerinde kulağına fısıldar.
Gizli bir telaşla çırpınır kalbimde,
Sen geçince acı hatıralar.

Bir kelimen yetiyor,

Boğazıma dizildi yaşam çizgisi,
Bir sığıntı gibi yaşamak zor geliyor.
Ne zaman ağlasam mezarımın başında,
Duvardan içli bir resim geçiyor.

Her şeyi bırakıp gitme isteğim,

Bugün bir mektup aldım;
Mevzumuz soluk alıp vermek mi?
Ya hisler, gözlerini kaçırma öyle şeyini;
Asla yalan söylemeyen bedenini.

Yazgısını yaşadıktan sonra şey,

Can tenden bir gün ayrılır,
Seyir defterin kapanır.
Tek yol son menzile varır,
Seyir defterin kapanır.

Gün doğarken akşam hazır,

Uzaktaki kadın, dilin dudağın,
Roman tadındasın; aklımı aldın.
Aşk kaçamağıydın, sen kutsal hazdın,
Seyir defterime aşkla yazıldın.

Uzaktaki kadın, yarım bıraktın;

Bir şeyler söyle,
Suskun olma yüreğime...
Ne bileyim, mesela "Nasılsın?" de,
Gülücükler açsın solgun yüzümde.

Seninle çok daha iyi oldum diyeyim,

Kalbimin üzerinde ağır bir yük ismin,
İki hece, altı harfle kirpiğime binen.
Yutkunamıyorum birkaç gündür,
Boğazım düğüm düğüm, tamamen.

Burcu burcu kokunla,