Ayağımdaki yara izi,
Bir hayale tutunur;
Şakaklarımdaki aklar
Derin bir yarada kahrolur.
Katman katman çöreklenir;
Otuz Ağustos’ta Sevr’i reddetmiş,
Dumlupınar’dan orduya seslenmiş,
Ordular, ilk hedefiniz Akdeniz;
Yırtık çarıklı askerine demiş.
Bayrağa kanının alı çalınan,
Pencerene duvar gibi örülmüş yalnızlık,
Ne soranın, ne bir selam verenin var.
Gönül ayrı düştüğünden beri,
Yastığın sırılsıklam düşünde kanar.
Bir tek kibritin cılız aleviyle başlar,
Kilometre taşlarında kurulmuş,
Bu özgür, bu bağımsız vatan için.
Ecdadımın ruhundaki varoluş,
Karanlıkları aydınlatmak için.
Türk’ün çelik zırhlı yanan yüreği,
Kocaman bir boşlukta,
Ruhum ağır bir derde düştü.
Ekmek gibi, su gibi aziz sevgilim,
Günlerimin içine özlemle gömüldü.
Her gözüme gelişinde,
İçim alev alev, içim kor yangın,
Yokluğun, ruhuma dar bir cehennem.
Bittiğim, tükendiğim yer senin yüreğin;
Dön artık, neredeysen dön bir tanem.
Sensizlik, içinde kaybolduğum koca bir boşluk,
Ne yalan söyleyeyim,
Özledim… hem de çok özledim.
Kalbimi ağrıtırsın,
Özlemekten bildiğin.
Nereye elimi atsam,
Aklıma sen gelirsin.
İnandığın yerden kırarlar hep,
Önce yüzüne düşen gülüşü gider.
Üç beş damla kan ve gözyaşı,
Avaz avaz bağırıp bin ah eder.
Yüreğindekini bir türlü sökemezsin,
Çaresiz, hızlı bir tükeniş benimkisi;
Gün gün bir parçam kopar geçmişinden.
Sesinin ilk kıpırtısı gelir, yakar kulaklarımı,
Dokunamam gözyaşına, süzülürken kirpiğinden.
Yüreğe düşen o duyguyu bilir misin?
Ölüm, hayatın ta başlangıcıdır,
Zır deli yüreğim bilemedi hiç.
Fani ömür, gözyaşında saklıdır,
Peşine düşen, dile gelmedi hiç.
Bin can acıtır kalbindeki diken,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!