Gülüm Uykusu Şiiri - Mehmet Alper 2

Özgür bıraktım bugün beyaz güvercinleri,
Kanadında sana susamış ruhum ve bir tutam dua.
Bir bakmışım ki; ben de yükselmişim semaya.
Kördüğüm hayaller, boğazımda sözler urgan,
İdam sehpası yeryüzü; sen dilimde son dua.

Bir yatalak hastanın özlemindeki sokaklar gözlerin, Gülüm uykusuna yatmışım; ruhumun berzahı izlerin.
Bir ölünün, bir de aşkın ağır vedasızı,
Ve sızısı ayrılık denen şu zıkkımın.

Seni düşünmek tatlı ölüm,
Ben uykumu bölen hasrete kurulu saatten bıkkınım. Kutsal toprağım, öz suyum,
Uğruna vazgeçtiğim huyumdun.

Ben hoyrat rüzgârınla savrulan gelincik,
Nesilden nesile aktarılamayacak kadar yorgun, Anlatılamayacak kadar suskun bir hikâyeyim.
Toprak mezar, su zehir;
İstemem boyalı güller, olmaz olsun.