Gecede Kaldım Şiiri - Tarık Emre Yalçın

Sıra sıra dizilmiş sevda dizelerime,
Şiir olmuş adeta yazılır kader defterime.
Alışmıştır gönül şimdi derde, mâteme;
Aşk yolcusu misafir oldu gönül hâneme.

Gönül kıyılarıma meltemler vurur bu aralar,
Sahilimde dolaşır durur derin kaygılar.
Sevgi dolu yelkenlim alabora olmuş, heyhat!
Yaram merhemsiz kaldı, sızlamaya yer arar.

Sonra ufuktan yükselmeye başlar gözlerin;
Birden hatrıma gelir unuttuğum
Aşk dolu sözlerin.
Ama ne fayda… Boşunadır özlemim.
Karanlıkta kaldım; ölümü bekler gözlerim.

Gönlümde ve fikrimde binbir türlü zanla,
Asıl sevdâlık seni kaderime yazanla.
Karşımda duruyor nefsim bir ordu kızanla,
Meyletmiş sanki gönül mabedimi yıkmaya.

Dünya toz pembe görünür âşığın gözlerinden;
Söküp atmalı boş düşleri, hayalleri sinesinden.
Sonra harap olur boşuna aldığı nefesinden;
Dökülür içine içine yaşlar, pınarlar gibi kirpiklerinden.