Gönül Limanı Şiiri - Tarık Emre Yalçın

Yanaşır bir yelkenli gönül limanına;
Bırak, demir atsın kıyına olmadan alabora.
Birden kayboldu gözlerin gibi derin deryada;
Aşk bu, tanımaz ne tufan ne de fırtına.

Sırlarına eremeden, yar; gözlerinin
kulağımda çınlayan aşk sözlerinin
Her satırının, her dizesinin
Kırk yıllık hatırı var, içmesem de kahve gözlerinin.

Taht kurmuşsun gönül sarayıma;
Ahu gibi gözlerin devadır canıma.
Yaradandan armağansın bugün ile yarınıma;
Gel, hesabımız kalmasın Mahkeme-i Kübrâ’ya.

Unutursam seni bir gecenin karanlığında
Yahut ömrümün sonbaharında;
Ufkunda kaybolurum senin ayazında, yazında.
İşte o zaman düşerim tırmandığım aşk mihrabından;
Göremeden giden güzel günlerin acısıyla…