Kendimi ihbar ediyorum; çok seviyorum hâkim bey…
Delilim kalbimdir; susmaz, inkâr etmez, eğilmez.
Her atışı bir itiraf, her sızısı bir ifade,
Adını sayıklar geceler boyu, tutanaklara geçmez.
Savcı bakışlarınla suçumu yüzüme okudun:
Görünmez Yüzler
İnsanların yüzlerini göremiyorum,
Sanki dünya silmiş bütün ifadeleri...
Gülüşler noksan, bakışlar yarım;
Herkes bir gölge, herkes birer giz.
Sesler var, lâkin ruhu yok kelimelerin,
Gözlerimde Yağan Sensizlik”
Yine yağmurlar başladı gözlerimde
Sensizliğin kaçıncı günü, saymayı unuttum artık
Hasretin öyle çöktü ki içime
Ne kalkabiliyorum bu yataktan
GÖZLERİNDEKİ YAŞ KİM İÇİNDİ?
Kaldırımda yürürken
bir kadına rastladım.
Öyle sıradan bir kadın değildi bu…
GÖZLER KALBİN AYNASIDIR
Kalpte yanan aşkı
kimse göremez sanırlar…
Oysa gözler ele verir insanı;
GÖZYAŞIMDA SAKLISIN
Gözyaşı dedikleri
yalnızca gözden süzülen bir damla değilmiş;
bazen insanın kalbine sığmayan
Gül ile Bülbül
Gül seher vakti açtı yaprağını,
Sabahın ilk ışığı düştü üstüne.
Bülbül geldi usulca yanına,
Aşk oturdu ikisinin yerine.
Merhaba gül tenli kadın…
Saçlarının kızılı güneşten ödünç alınmış gibi;
dokunsam, sabah olur sanırım.
Gözlerin, bir akşamın en sakin kıyısı;
ben ise içimde fırtınalarla sana yürürüm.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!