Azad et beni Şiiri - Gece Gözlü

AZAD ET BENİ

Çık artık aklımdan…
Azad et beni.
Ne yapsam seni unutamıyorum;
hangi kapıyı kapatsam
ardında sen kalıyorsun.

Bakma öyle
kırık kalp taşıdığıma…
Ben kırılmadım aslında,
senin yokluğunda
parça parça eksildim.
Yokluğuna sürgün yedim
seneler boyunca.

Takvimler değişti,
mevsimler eskidi,
ben hâlâ aynı yerdeyim:
senin gelmediğin o kapının önünde.

Bir zamanlar
sesinle huzur bulan kalbim,
şimdi senin sessizliğinde
kendi yankısını dinliyor.
Seni unutmak için
kaç geceyi sabaha gömdüm,
kaç şarkıyı susturdum,
kaç kez “bitti” dedim kendime…

Ama insan
kalbine yazılmış birini
dilinden silerek unutamıyormuş.
Sen gittin…
Ben kaldım.
Bir yanım seni bekledi,
bir yanım senden vazgeçti.
En çok da
ikisi arasında kalan ben yoruldum.

Hadi çık artık aklımdan…
Azad et beni.
Senden istediğim
geri dönmen değil;
içimde dönüp duran
seni susturman.

ben
sana kavuşamamaktan değil,
senden kurtulamamaktan yoruldum.
bir gün
biri bana seni sorarsa
adını söylemeyeceğim.
“Geçti,” diyeceğim.
Bak içimden bir ses
Çığlık atarak sayıklayacak seni
aşklar geçmez sevgilim…
İnsan sadece
onları taşımaktan yorulur.
İşte ben de yoruldum.
Seni sevmekten değil…
Seni sevdiğim halde
sensiz yaşamaktan.