Gece Gözlü Şiirleri - Şair Gece Gözlü

ŞİİRLERİMİ DAĞIT...
​Ben ölürsem eğer; şiirlerimi dağıtın...
Rüzgâra, dar sokaklara, bitimsiz yollara.
Her mısra bir adım olsun,
Her kelime, bir nefes gibi kalsın bu dünyada...
​Gözlerim kapalıyken bile,

​Mor menekşe tadında bir yalnızlık çöktü bu gece;
Kokusu sen... Rengi biraz hüzün.
Parmaklarım boşluğu okşarken,
Sanki evren senden kalan bir sürgün.
​Gökyüzü suskun, yıldızlar yorgun;

Mor ve siyah
Aşkın ve sabrın en çetin sınavından geçiyorum;
Ruhuma örttüğüm bu mor yazma, içimdeki o derin yangının gölgesi.
Gözlerimi kapattığımda, parmaklarının arasından akıp giden siyah tesbihin sesini duyuyorum;
Her bir habbesi, gecenin zifirinde adını söyleyen sabırlı birer dize.

Sessiz Mucizeler
​Bazı insanlar vardır;
Sessizce geçerler hayatın içinden.
Ne alkış beklerler yollarda,
Ne de bir teşekkürün sıcaklığını...
​Bir kapıyı usulca kapatır gibi,

MUHTEMEL AŞK

Sana rastladığım gün, kader ilk kez kendi yazdığı cümleyi sessizce okudu. Ne adını ezberledim önce, ne de yüzünü... Ben, gözlerindeki yorgunluğun benim yalnızlığıma benzediğini sevdim.

İnsan , hiç dokunmadığı bir omzu özler mi? Ben özledim... sen, varlığınla değil, ihtimalinle yer ettin içimde.

​Kalbin "kal" dese de bırak dudakların,
"Git" demeye mühürlü kalsın...
Bir bakışla başlayan hikâyemiz,
Sessiz bir vedada yarım kalsın.
​Seninle kurduğum her cümle,

MUM


Bir mum yaktım gecenin ortasında,
seni beklemekten değil,

Mürekkep ve kan

Şiirlerle kesin bileklerimi,
Mürekkep aksın kan yerine.
Her dize bir neşter gibi,

NADİDE ŞARKIM

Orkestrada çalan her tınıda sana rastlıyorum.
Kemanın ince sızısında, piyanonun suskunluğunda…

Bir nota düşüyor gecenin koynuna;

​Nefes aldığın şehir ne kadar şanslı...
Sokak taşları bile adımlarını ezberlemiştir şimdi.
Rüzgâr, saçlarının arasından geçerken
Bir daha ayrılmamaya yeminlidir telinden.
Kim bilir?