Gece Gözlü Şiirleri - Şair Gece Gözlü

​Bir görünüp bir kaybolan...
Karabatak gibi yaşanır mı bu aşk?
Adını anmak bile büyük cesaretken,
Gözlerin neden hep uzaklara dalıyor?
​Kalbim yorgun...

​Sisler içinde saklı dağların,
Rüzgârın serin dokunuşunda sen...
Kıyıya vuran her dalga adını fısıldar;
Ve ben, usulca sana bakarım özlemle.
​Yeşilin bin tonu gözlerinde saklı,

Karadeniz’in Sonsuz Fısıltısı
​Sisler içinde saklı dağlar,
Rüzgârın serin dokunuşunda sen...
Kıyıya vuran her dalga adını fısıldar,
Ben, usulca sana bakarım.
Yeşilin bin tonu gözlerinde mühürlü,

KARA DUMAN

Düştük dibi olmayan bir deryaya sevgilim...
Ne kıyısı vardı bu sevdanın,
ne de tutunacak bir dalı.

KARA GÖZLÜ

Karşımda duruyorsun... Bağrım yanıyor her bakışında. Gözlerin gece kadar siyah, Ben o gecede yolunu kaybetmiş bir yolcuyum. Bir kez baktın... Bir ömür sustum.

Sensiz nefes alamaz bu can. Göğsüm daralıyor adını andıkça. Rüzgâr bile senden haber getiriyor da, Sen bana dönmüyorsun. İnsan bazen yaşar görünür, Ama sevdiği gidince, Sadece nefes alır.

KARANLIKLAR ÜLKESİ

Karanlıklar ülkesinde yaşıyorum ben... Güneş her sabah doğuyor belki, ama bana hiç uğramıyor. sen gideli, ışık yolunu kaybetti.
Her neredeysen... Gel. Bir ömür bazen tek bir adımın sesini bekler.

Ben hâlâ kapımı değil, kalbimi aralık bırakıyorum sana.

KARDELEN

Kardelen nasıl çıkarsa
karın en soğuk yerinden,
ben de öyle çıktım hayata;

​Bazı insanlar vardır;
Sessizce geçerler hayatın kıyısından.
Ne bir alkış yankısı beklerler,
Ne de bir teşekkürün sıcaklığını...
​Bir kapıyı usulca örter gibi,

KAŞIK VE BIÇAK

Sevgiyi kaşıktan yalamazsanız,
bir gün onu bıçaktan yalamak zorunda kalırsınız...

sevgi, zamanında uzatılan sıcak bir lokmadır. Soğudu mu, en güzel sofralar bile insanı doyurmaz.

Kasımpatı

Kapına bir kasımpatı bıraktım... Gül değil. Çünkü gül baharı sever, ben ise seni en çok ömrünün sonbaharında sevdim.
Herkes giderken ben kaldım. Rüzgâr dalları kırarken bile adını kalbimde incitmedim. Sen uzaklaştıkça, ben sana biraz daha yaklaştım içimden.

Sana dokunamadığım her gün, bir ömür eksildi ömrümden. Sesini duyamadığım her gece, yıldızlar bile sustu gökyüzünde. Ben karanlığa değil, sensizliğe yenildim.