GÜL TENLİ KADIN
Merhaba gül tenli kadın…
Saçlarının kızılı güneşten ödünç alınmış gibi;
dokunsam, sabah olur sanırım.
Gözlerin, bir akşamın en sakin kıyısı;
ben ise içimde fırtınalarla sana yürürüm.
Kahverengi gözlerini özledim;
Bir fincan yalnızlık gibi çöktün içime.
Her yudumda sana vardım da,
Dudaklarımda yarım kalmış bir vedaydın sadece.
Acıyla karışık, o tanıdık sıcaklık...
KALBİM ELLERİNDE
Kalbim ellerinde... Ne kadar masum duruyor değil mi? Oysa sen bilmezsin; bir insan, kalbini teslim ettiği ellerde ya yeniden doğar, ya da sessizce ölür.
Ben sana yalnızca sevgimi vermedim. Çocukluğumu, yarım kalan umutlarımı, geleceğe sakladığım bütün düşlerimi de bıraktım avuçlarına.
KALBİMİN ADI
Sana “seviyorum” demek kolay,
Nasıl anlatılır bilmiyorum
içimde sana büyüyen bu sessizliği.
Kalbim Olmadan, Sen Olmadan Asla
Kalbim olmadan da yaşarım belki,
Bir gölge gibi sürüklerim günleri...
Nabzım sussa da adını duyarım yine,
Duvarlara çarpan o yorgun yankımda.
Ama sen olmadan... Asla.
Kalbin Çınlasın
Gururum... Bir sana işlemedi. Herkese dimdik duran başım, Senin adının geçtiği yerde Sessizce eğildi.
Adını her andığımda Kulakların değil, Kalbin çınlasın.
seni hiçbir zaman Dilim sevmedi; Seni en çok Yüreğim söyledi.
Senin de kalbini çalsın aşk;
Bir gece ansızın, kapını çalmadan...
Benim gibi hazırlıksız yakalasın seni,
Bir bakışta bütün dengeni bozsun.
Benim sevdiğim kadar varsın; Yani eksiksiz, kusursuz ve bir o kadar tehlikeli...
KALP RİTMİNİ ÖZLEDİM...
Kalp ritmini dinleyerek uyumayı özledim…
Başımı göğsüne yaslayıp
dünyanın bütün gürültüsünü
tek bir anda susturmayı.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!