GİTMEM GEREK
Gitmem gerek…
Sana kızdığım için değil,
seni sevmediğimden hiç değil;
GİTMESEYDİN SEVDİĞİM
Ey benim,
bütün haksızlıklara susmak zorunda kaldığım sevdiğim…
Ben sana değil,
Ay ışığıyla gel sevdiğim,
Gecenin en tenha vaktine...
Adımların fısıltı olsun,
Dünya duymasın kalbimizin yankısını.
Kimse görmesin bizi;
Göğe Bıraktığım Sevda
Bir turna geçiyordu akşamın içinden,
kanadında uzak yollar,
gagasının ucunda yarım kalmış bir türkü…
Göğün Kırık Sahnesi
Gece, mürekkebini dökerken son lekesine,
Zamanın nabzında sallanır eski bir sarkaç.
Gölgesi uzar gidenin kendi gölgesine,
Işık: Yalnızca devrilen aynalardan birine muhtaç.
Gölgenle Kalan Sızı
Kaldırım taşına çöküp
gölgenle konuşurken buldum kendimi.
Gece, üstüme kapanan bir yara;
sen, içimde dinmeyen o tek sızı.
Adını fısıldadım karanlığa,
GÖMLEK
Bir gömlek kaldı senden bana;
üzerinde kokun,
yakanda suskunluğun,
Kendimi ihbar ediyorum; çok seviyorum hâkim bey…
Delilim kalbimdir; susmaz, inkâr etmez, eğilmez.
Her atışı bir itiraf, her sızısı bir ifade,
Adını sayıklar geceler boyu, tutanaklara geçmez.
Savcı bakışlarınla suçumu yüzüme okudun:
Göremezsin
Gece, en kör bıçağını saplarken sessizliğe,
Bir adım ötemde biter adımların;
Yarım kalan bir hikayenin küllerinden
Yeniden doğar pencereme vuran o hüzünlü sabah.
Görünmez Yüzler
İnsanların yüzlerini göremiyorum,
Sanki dünya silmiş bütün ifadeleri...
Gülüşler noksan, bakışlar yarım;
Herkes bir gölge, herkes birer giz.
Sesler var, lâkin ruhu yok kelimelerin,


Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!