GİTMESEYDİN SEVDİĞİM
Ey benim,
bütün haksızlıklara susmak zorunda kaldığım sevdiğim…
Ben sana değil,
seni kaybetmemek uğruna
içimde büyüttüğüm sessizliğe yenildim.
Sen yanımda kalan bir dağ olsaydın,
sırtımı gölgende dinlendirirdim.
Bir çınar olsaydın,
bin yıllık köklerinin arasına saklardım yorgunluğumu.
Dünya üstüme yürüdüğünde
“Ben buradayım,” derdin,
sen vardın.
Sonra gittin.
Öyle bir gittin ki
ardından kapı kapanmadı sadece;
içimde bir ev yıkıldı.
Duvarlarında senin sesin,
pencerelerinde gözlerim kaldı.
Gitmeseydin sevdiğim…
Bensiz ne anlamı vardı
kafamda kurduğum bütün düzenin?
Ben zaten ayarsuz bir kadındım;
kalbimin pusulası kırık,
aklımın terazisi şaşkın…
Sen geldin diye
dünyanın hâlâ doğru bir tarafı var sandım.
insan
en çok güvendiği omuzdan düşünce
kendi düşüşünün sesini bile duymazmış.
Ben kuş gibi kaldım avucunda.
Sen parmaklarını açtın,
“Özgürsün,” dedin.
Oysa ben özgürlüğü istememiştim ki…
Ben senin ellerinde
esir değil,
ait olmak istemiştim.
Sen beni bıraktın.
Ben de uçtum.
Kimi kuşlar
gökyüzüne kavuşmaz sevdiğim;
yuvasından koparılır.
Ne kadar yükseğe çıkarsa çıksın
içinde hep aynı uçurum büyür.
Beni dertlerin ortasında bıraktın.
Ben her derdime bir isim verdim,
hepsinin adını sen koydum.
Şimdi bu aşkın yarasını
hangi merhem iyileştirir?
Sen açtın bu yarayı.
Ben hâlâ
kendi kanımla
senin gidişini yazıyorum.
Keşke…
Kalbimden vurup öyle gitseydin.
Bir kurşunun olurdu hiç değilse
bu kadar uzun sürmezdi acım.
Sen beni öldürmedin sevdiğim;
yaşarken eksilttin.
En kötüsü de bu.
insan ölüme alışır,
ama her sabah
bir parçasının biraz daha eksilmesine
alışamıyor.
dönsen…
Sana “Neden gittin?” demem.
Evet kimi soruların cevabı
insanı iyileştirmez.
Sadece gözlerine bakarım.
Ben senden bir ömür istemedim.
Bir ömrün içinde
sığınacak bir gölge istedim.
Sen dağ olmadın.
Çınar olmadın.
Yuva olmadın.
Ama ben yine de
seni içimde
dönülmez bir yere koydum.
Kimi insanlar
hayatımıza kalmak için değil,
kalbimizin en derin yerini
kendilerine yuva yapmak için girer.
Sen gittin.
Ben kaldım.
Ah be sevdiğim,
senden sonra
ben artık eski ben değilim.
Sen beni bırakmadın yalnızca…
Benden,
sana inanan kadını da alıp gittin.
GeceGözlü
Kayıt Tarihi : 28.09.2026 20:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!