EVİM SANDIĞIM YABANCI
Senin aşkına inanmışım... Hem de hiç farkında olmadan. Meğer ayrılık, ilk bakışının kıyısında saklıymış. Çekip gideceğin, en başından belliymiş de ben kaderi, gözlerindeki umut sanmışım.
Sen giderken, bir kapıyı kapatmadın sadece... Benim içimde koca bir ömrü kilitledin. Ardından uzanan ellerim, bir boşluğa sarılır gibi havada kaldı. İnsan hiç yokluğa dokunabilir mi? Ben dokundum...
Evin mi Yok
Evin mi yok…
öyleyse neden
her gece aklıma geliyorsun?
Bir insanın evi olmaz da
Feleğin elinden doldurdum bu testi;
Her yudumda biraz daha eksildim.
Aşk dedikleri, meğer...
İnsanın kendinden sessizce vazgeçmesiymiş.
Ayrıldık sevgili.
GAR
Bir gar istasyonunda bekliyorum seni...
Ne ilk trenin telaşı var üzerimde,
ne son trenin korkusu.
Ben, vakti değil;
GECE GÖZLÜ KIZIL SAÇLI AŞK YILDIZI
Gece gözlü, kızıl saçlı aşk yıldızım, gündüzü bile kıskandıran gözlerin var. Baktığın anda takvimler susuyor, saniyeler diz çöküyor önünde; zaman, seni gördüğü yerde akmayı unutuyor.
Kızıl saçların… akşam güneşinin son ışığı gibi, rüzgâr değse alev alıyor gökyüzü. Sen yakıyorsun beni, ama bu yanmak cehenneme düşmek değil; sanki cennetin kapısından içeri çağrılmak, ateşinde bile huzur bulmak gibi.
Unutulmadan ayrılığın izleri,
Sana bir şiir daha borçluyum...
Sen gideli beri ey gece gözlüm,
Arşınladım durdum acı yolları.
İçli ezgiler ezdi yüreğimi;
Gecenin kemanı çalıyor içimde;
Telleri isminle titriyor.
Karanlık çökmüş omzuma,
Sessizce seni fısıldıyor.
Doyasıya ağladım bu gece;
Gecenin sessizliğinde, bir adın yankı olur;
Rüzgârın taşıdığı her nefeste izin bulunur.
Kalbimde ağır ağır büyürken o eski sızı,
Ruhumda yarım kalmış bir cümlenin kırık izi...
Sakladım her anının o kederli tortusunu,
Geceye ağ atmak gibiydi özlemin;
Bir yanı ümit, bir yanı sabır...
Karanlığın bağrında beklemekti seni,
Dalgaların dilinden adını sağmak.
Her yıldız bir ihtimaldi o gece,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!