Sana dokunamayan bir rüzgâr esti bugün;
Gözlerinin anlamı kaldı aklımda, sesinin sıcaklığı tenimde.
Bir adım uzakta olsan bile,
Kalbim sen varsın gibi çarptı durmadan.
Sanki omzuma dokundu hafifçe,
"Buradayım," der gibi bir sessizlik çöktü içime.
ELVEDA
Elveda...
Ne kadar kısa bir kelime... Oysa içine bir ömür sığacak kadar ağır. Bir insanın bütün umutlarını, hayallerini ve yarınlarını tek bir nefese yükleyip uğurlaması ne acı...
Ben gidiyorum sevgilim;
Arkamda yarım bir kalp,
Heybemde bir avuç sen, bir yığın suskunluk bırakıyorum.
Adını anmaya korkan dudaklarımı da alıyorum yanıma;
Çünkü en çok sen yakıyorsun içimdeki o derin sessizliği.
EVİM SANDIĞIM YABANCI
Senin aşkına inanmışım... Hem de hiç farkında olmadan. Meğer ayrılık, ilk bakışının kıyısında saklıymış. Çekip gideceğin, en başından belliymiş de ben kaderi, gözlerindeki umut sanmışım.
Sen giderken, bir kapıyı kapatmadın sadece... Benim içimde koca bir ömrü kilitledin. Ardından uzanan ellerim, bir boşluğa sarılır gibi havada kaldı. İnsan hiç yokluğa dokunabilir mi? Ben dokundum...
Evin mi Yok
Evin mi yok…
öyleyse neden
her gece aklıma geliyorsun?
Bir insanın evi olmaz da
EYVALLAHIM OLMAZ SANA
Ben kimleri silip attım da
adını kalbimin en kuytu yerinde sakladım,
ey Allah’ım…
EY YAR, BU NASIL BİR SEVDA
Gözlerin…
Bir bakışında kaybolduğum
iki derin gece.
Feleğin elinden doldurdum bu testi;
Her yudumda biraz daha eksildim.
Aşk dedikleri, meğer...
İnsanın kendinden sessizce vazgeçmesiymiş.
Ayrıldık sevgili.
FİNCANDA BİRİKEN DÜNYA
"Bak yine telvesi koyulaşmış dipte," dedi biri,
Gülüşü porselen fincanın kenarında çınlarken.
"İnsan en çok neyi biriktirirse ondan ibaretmiş;
Biz neşeyi biriktirdik, bak, keder bile tebessüm ediyor geçerken."


Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!