Gece Gözlü Şiirleri - Şair Gece Gözlü

Göğe Bıraktığım Sevda

Bir turna geçiyordu akşamın içinden,
kanadında uzak yollar,
gagasının ucunda yarım kalmış bir türkü…

Gölgenle Kalan Sızı
​Kaldırım taşına çöküp
gölgenle konuşurken buldum kendimi.
Gece, üstüme kapanan bir yara;
sen, içimde dinmeyen o tek sızı.
​Adını fısıldadım karanlığa,

GÖMLEK

Bir gömlek kaldı senden bana;
üzerinde kokun,
yakanda suskunluğun,

​Kendimi ihbar ediyorum; çok seviyorum hâkim bey…
Delilim kalbimdir; susmaz, inkâr etmez, eğilmez.
Her atışı bir itiraf, her sızısı bir ifade,
Adını sayıklar geceler boyu, tutanaklara geçmez.
​Savcı bakışlarınla suçumu yüzüme okudun:

Görünmez Yüzler
​İnsanların yüzlerini göremiyorum,
Sanki dünya silmiş bütün ifadeleri...
Gülüşler noksan, bakışlar yarım;
Herkes bir gölge, herkes birer giz.
​Sesler var, lâkin ruhu yok kelimelerin,

Gözlerimde Yağan Sensizlik”

Yine yağmurlar başladı gözlerimde
Sensizliğin kaçıncı günü, saymayı unuttum artık
Hasretin öyle çöktü ki içime
Ne kalkabiliyorum bu yataktan

GÖZLERİN KAL DİYOR

Gözlerin “kal” diyor,
dudakların “git”…
İnsan hangisine inanır

GÖZLER KALBİN AYNASIDIR

Kalpte yanan aşkı
kimse göremez sanırlar…
Oysa gözler ele verir insanı;

GÖZYAŞIMDA SAKLISIN

Gözyaşı dedikleri
yalnızca gözden süzülen bir damla değilmiş;
bazen insanın kalbine sığmayan

Gül ile Bülbül

Gül seher vakti açtı yaprağını,
Sabahın ilk ışığı düştü üstüne.
Bülbül geldi usulca yanına,
Aşk oturdu ikisinin yerine.