Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Eğer..
Sen gidersen..
İçimdeki
Aşk denizinde
Fırtınalar kopar..
Batarım...

Sen gel....
Benim sellerim ol...
Ol da....
Sularında...
Köpürt beni...
Bentlerimden aşır beni...

Sen...
Aklıma düşersin...
Ben....
Yollara düşerim....
Aklım....
Seni düşünür....

Ne olursun...
Sen benim çiçeğim ol...
O bana yeter...
Ben başka şey istemem...
Üstünde titreyen
Kelebeğin olayım....

gül...
yaprak..yaprak...
goncasına sarıldı....
goncası...
gizemlerini sakladı...kaldı...

Güneş...
Günlerin önünde
Dağlara vurduğunda...
Dağlar...
Duman..duman yanar...
Dağlar...

Görmeyen...
Işığı hiç bilmez...
Işıktan korkar...
Görenler...
Karanlığı bilmez...
Karanlıktan çok korkar...

ey...padişah....
sen varlığını...
sakın! ..
saltanat sanma...
tüm varlıklarını...
sakın! ...

üzerindeki güneş...
aynı güneşti..
elma ağacı da...
aynı ağaç...
ki...o duruyor...
güneş ise...

ellerimi uzattım,
güllere değer diye...
dikenlere kızmadım,
kanım damlasa bile...

avuçlarımı açtım,