Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Güneş...
Günlerin önünde
Dağlara vurduğunda...
Dağlar...
Duman..duman yanar...
Dağlar...

gül...
yaprak..yaprak...
goncasına sarıldı....
goncası...
gizemlerini sakladı...kaldı...

ey...padişah....
sen varlığını...
sakın! ..
saltanat sanma...
tüm varlıklarını...
sakın! ...

üzerindeki güneş...
aynı güneşti..
elma ağacı da...
aynı ağaç...
ki...o duruyor...
güneş ise...

ellerimi uzattım,
güllere değer diye...
dikenlere kızmadım,
kanım damlasa bile...

avuçlarımı açtım,

harikaydı;
piyanoda tuşlar...
kemanda teller...
çamların altında buseyi
hatırlatıyordu peri'ye...
sözlerden öte...

Sana,
Tutkunum...
Neden?
Çözemiyorum....
Ne kadar güzelsin...
Ne kadar şirinsin...

gece...
kıskançtı...
güneşi beklerdi...
doğsun da...
yıldızlarını örtsün diye...

Bulutlar....
Rüzgarlarını beklerdi...
Gelsinler...
Yağalım diye....
Sevdalılar....
Aşk yağmurlarını beklerdi....

Sevdalım...
Bilemiyorsun
Bana neler...neler..
Hissettirdiğini...
Utanıyorum...
Dilim varmıyor...