Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Karları...
Kardelenleri....
Düşen cemreleri.....
İllede....
Şubatı seviyorum......

Takva...
Bir giyisidir...
Biçeni...dikeni...
Giydireni belli...

Takva...

Kiraz dalında sallanır...
Gelir gözlerime takılır....
Ben yarime doyamam
Gözüm yare bağlanır....

Dut dalında toplanır...

Güneş..,
Yakıcıydı...
Kavurucuydu....
Yok ediciydi....

Güneş...,

sen...
küçük...
bir söz söyle...
kendi kendine...
bana doğru...
korkma! ...

evren...
bir nefesti...
durmadan enleşen idi..
güneş...
paçalara bölünendi...
dünya da...

İçimde...
Bir kafes vardı...
İçinde de...bülbüller...
Ki...onlar da...
Aşk..aşk diye inlerdi...

Karanlık...
Geldi üzerime....
Kara..kara..kapkara...
Yapıştı yüreğime...
Gömüldüm...
Karanlığın içine..

Bir lunapark düşün...
Gün karanlığa saklanmış...
Işıklar yanmış...
Sesler birbirine karışmış...
Atlıkarıncalar...
Dönme dolaplar...

Bir nefes aldığımda
Düşünürüm...
Kaç miliyarı
Eşlik etmekte bana....
Reklerini...
Dinlerini...