Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Uyan....
Gönlüm uyan...
Uykudan değil...
Seni saran karanlıktan...
Uyan....
Gör....

Karları...
Kardelenleri....
Düşen cemreleri.....
İllede....
Şubatı seviyorum......

Takva...
Bir giyisidir...
Biçeni...dikeni...
Giydireni belli...

Takva...

Kiraz dalında sallanır...
Gelir gözlerime takılır....
Ben yarime doyamam
Gözüm yare bağlanır....

Dut dalında toplanır...

Güneş..,
Yakıcıydı...
Kavurucuydu....
Yok ediciydi....

Güneş...,

sen...
küçük...
bir söz söyle...
kendi kendine...
bana doğru...
korkma! ...

evren...
bir nefesti...
durmadan enleşen idi..
güneş...
paçalara bölünendi...
dünya da...

İçimde...
Bir kafes vardı...
İçinde de...bülbüller...
Ki...onlar da...
Aşk..aşk diye inlerdi...

Karanlık...
Geldi üzerime....
Kara..kara..kapkara...
Yapıştı yüreğime...
Gömüldüm...
Karanlığın içine..

bir çift ela göze
baktığın gibi,
yaprağa da bakıyorsan...

bir sarı saçı
okşadığın gibi,