Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

ellerimi uzattım,
güllere değer diye...
dikenlere kızmadım,
kanım damlasa bile...

avuçlarımı açtım,

harikaydı;
piyanoda tuşlar...
kemanda teller...
çamların altında buseyi
hatırlatıyordu peri'ye...
sözlerden öte...

gece...
kıskançtı...
güneşi beklerdi...
doğsun da...
yıldızlarını örtsün diye...

Sana,
Tutkunum...
Neden?
Çözemiyorum....
Ne kadar güzelsin...
Ne kadar şirinsin...

güneşi...
doğsun diye...
biz olurduk...
geceler boyu bekleyen...

oysa...

aşkımın,
atlasını çizdim...
mavilerle...
denizler gökler
karıştı hep birbirine...
kuşlar kondu...

arı...
çiçeğin özünü
diliyle..
dil...
yaşamın özünü
sevgiyle...

en iyi komşumuzdu...
en iyi dostumuzdu...
gördüğümüz;
bir amerikan rüyasıydı...

komşularımız kötüleşti...

ellerimi....
göklere açtım...
tutanım yok...
ağlarım...
zari...zari..
duyanım yok....

Bulutlar....
Rüzgarlarını beklerdi...
Gelsinler...
Yağalım diye....
Sevdalılar....
Aşk yağmurlarını beklerdi....