Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

gül...
goncasını açar...
bülbülünü bekler durur....
yarim...
saçlarını açar...
ellerimi bekler durur....

yaş...
60'larda...
gönlüm ise;
ilkokulun bahçesinde
ilk aşkımın peşinde
kan-ter içinde....

yağmur yağıyordu...
her damlasında bir aşk...
her damlasında bir sen vardı...
yağmur yağıyordu...
oysa gönlümde,
hep o ateş yanıyordu...!

yağmur,
sevda gibidir...
biri bulutta,
biri gönülde görülmez! ..

yağmur,

yağmur,
göğün hediyesiydi..,
yaşlarım senin...
göğünki bulutlara sarılıydı,
benimki buğulara...
ilki toprağın,

rabbimdi..,
tüm güneşlerin sahibi...
bir güneş doğuyordu
yarimin gözlerinin içinden
yalnız benim için...!

kalemim,
yalnızlığımı yazacaktı...
kağıdına delercesine bastırınca,
defterin canı yandı! ...

sesim,

yardan...
bir haber geldi....
tutundum...
hasretin yollarına....
kaydı ellerim...
düştüm kara kuyuya....

yer...
ve duvar;
topraktı...
duvardaki raf'ta....
toprak kokuyordu...!

içimizde...
zamanın olmadığı...
bir yerde....
görünmez...
bir takvim asılır...
görünmez çeperlere...