Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

güneş,
solgun
ve yorgundu...

gelip,
bir ikindi üstü

güneş..,
hep yüzünde kalsın...
gölgelerin yüzüme düşsün
bana yeter...!

yağmur..,

güneş;
bir ucundan gökleri..
bir ucundan denizleri
tutuyor!
deniz dalgalarıyla
gök bulutlarıyla

güneş...
doğar gelir...
ışık olur...renk olur...
gelir..gelir de..
gözlerinde yeşile...
saçlarında sarıya döner...

yağmur..,
şemsiyeme inat...
şemsiyem yağmura....
damlalar..,
arnavut'a inat....
arnavut kaldırımlara....

saygıydı...
eğildim kaldım,
toprağa yaklaştığımı anladım!

sevgiydi...
sarıldım kaldım,

Ey insan...
Eğer ki...sen...
Fikretmezsen...beynin...
Şükretmezsen...bedenin...
Zikretmezsen...gönlün hep ağlar...

ışığı sevenler...
hiç duraksamadan...
ve de... korku duymadan....
onun çekimine girerler....

ışığı sevenler....

eller ırak...
eller sıcak...
sevdalar..
yollardan ırak....
sevdalar...
çekenden sıcak...

kar;
beyazda kayboluyordu
göz gözü görmezken...
yar;
gönlümde eriyordu
göz göze bakışırken...