Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

kar;
beyazda kayboluyordu
göz gözü görmezken...
yar;
gönlümde eriyordu
göz göze bakışırken...

ormanların...
kışını...karını düşün...
kayınları...gürgenleri...
meşeleri çıplak...
defneleri..koca-yemişleri...
taflanları örtük...

sen...
karlardan...
-üşüyorum....
diyordun ya...
oysa...
kardelenler....

kamış,
suda büyür...
kesilir...şekillenir..
biri üfürünce,
ney'e dönerdi!

eskilerde....
kara muratlar...
kara mehmetler...
kara aliler vardı....
şimdilerde...
yalnızca..

en iyi kural,
henüz konulmayan...
en iyi yasa,
henüz yazılmayan...
en iyi aşksa,
henüz yaşanmayandır! ..

takvimden
günü kopardım
vaktini doldurmadan...

saatimi
kolumdan çıkardım

Gün,
....Güneşle..,
Gönlüm,
....Gülüşünle ışır...
Çiçek ışığını...
Gözlerim bakışını arar...

çiçek;
şekliyle güzel..
sen;
yüzünle en güzel...
çiçek;
kokusuyla güzel...

sen;
eğer..,
sevgiyi;
yüreğine...
gözlerine...
ve de