Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Çizgiler,
Ellerimde seni...
Gözlerimde beni...
Anlatıyordu..
İsmini yazınca seni...
Resmimi çizince beni...

ay girer;
ondördüne...
yarim;
beni çeker
o'nu her gördüğümde...

rüzgarlara söylerim..,
senden essinler diye...
seslerini beklerim..,
senden gelsinler diye...

dilime küserim..,

dünyanın...
elleri olsa...
olsa da...
döndükçe,
rüzgara açsa...
açsa da...

Dünyanın bitmez yükünü..,
Sırtıma vurdum...
Belimi büktü..!
Bükük kalan belime..,
Halini sordum...
Acı acı güldü...!

Düşünce,
İnsanı yücelten
En büyük erdemdi...

İnsana,
Düşünen hayvan denirdi

annem;
CEVRİYE..,
yaşı 80'de...

babam;
YAŞAR..,

söylemek istediklerim...
o kadar çoktu ki...
diller yetmeyince,
''susmak..''
en güzel çareydi..
bence...!

Deniz senindi..,
Kenarında oturmasını...
Karşı yakasına bakmasını bilirsen..

Deniz senindi..,
Kokusunu almasını....

müziğin dili yoktu...
o tellerdeydi...
ve de...
teller,
senle-benle
titriyordu...!