Fatma Avcı 2 Şiirleri - Şair Fatma Avcı 2

226

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

Fatma Avcı 2

Yaralarımın kabuğunu kopartıp kanatmayı sana bırakıyorum. Dağınık saçlarımla esmer geceler, sokaklarda yağan yağmur bana düşüyor. Karanlık gecelerde ışığını kapatma sana geleceğim, sessizce yanına gelip ‘’canım yanıyor’’ diye fısıldayacağım kulağına, ürpererek uyanacaksın. Boşlukta yuvarlanacaksın. Cümlelerin sahipsiz kalmış gibi ortaya savrulacak.

Her şeyde bir eksiklik vardı. Susmalar düşmüştü bana, gitmelerse sana. Sürgün sevdalara biçilen ömür ne kadarsa. Seni bırakmayı her düşünüşümde izbe köşelere saklanıp senin kokunu duyuyorum ellerimde tenimde. Yarım kalmış tamamlanmamış öyküler gibi, boyası yarım resimler gibi yaşamların infazına bırakıyorum kendimi. Bana hasret, bana hüzün, bana elemler kalıyor.

Boş veremediğim gönül yazgımda kayıp ruhları aramaya başlıyorum. Hangi acının bedelini ödüyordum. Nedenlerin batağında niçinler imin kavgasını veriyordum. Pare pare duygularımı onaracak sevgi sularını esirgemeyecek bir yürek limanı arıyorum. Duygu tünellerinde ilerlerken çarmıha gerilmiş düşlerin azabında kalıyordum.

Devamını Oku
Fatma Avcı 2

Korunmasız ve savunmasızca sevmek gözlerin derinliğinde kaybolurken ruhumun, bedenimin eriyip akmasıydı seninle olmak.

Yitik zamanın ardından koşarken ağustos geceleri iner üzerime. Dört bir yanımı hüzün sarar. Önce sayısız harfler susar, sonra sayılı sözcüklerle konuşmaya başlarım. Zamanın çarkları arasında ezilirken dilim, ağzımın içinde cümleler üretmeye çalışırım.

Keman tenlinde ağlayan yay gibi yüreğimin telleri üzerinde dolanır zaman. Zamanı dondurup, yalnızlık rotasını değiştirir, geçmişin dehlizlerine demir atar yalnız kalmış duygular.

Devamını Oku
Fatma Avcı 2

Yalnızlık çukuruna düşmemek için sarılırsın en yakın dallara kopmaması için. Sonu karanlık olan uzun yolun sonunda yanacak şûleyi beklersin. Aralanacak bir kapı beklide umutsuzluklardan seni alıp götürecek. Düşüncelerin ise uzak, çok uzak bir geçmişin derinliklerine dolanır.

Kalbine yaka çiçeği yaptığın mutluluk seni sonradan hüzne gömer. Ondan uzak sularda seyre başlarsın. Yüreğin sadece ona soyunmuştur. Gözün ondan başkasını görmez. Ruhunun en çıplak halini görmüştür. Gönlünün en kuytularına dokunmuştur. Yüreğine nakış nakış işlenmiştir. Seni sarıp sarmalayıp koynunda uyutmuştur. Sevgisini aşk ninnileri ile kulağına fısıldamıştır. Şövalye gibi ruhunu kalbine sürüp, en güzel imzasını atmıştır tenine.

Sevgi parkurunda ki yola birlikte çıkmışsınızdır. Debisi yüksek nehirde rafting yapıyor gibisindir. Gönlünün kürekleriyle, acı hüzün ayrılıklara çarpmadan, engeller arasında yol alırsın. Dokunduğun her şey onun yüreğidir.

Devamını Oku
Fatma Avcı 2

Buzdan Hançer

Yüreğine saplanan ihanet denilen buzdan hançer erise bile,acısı hep kalır. Kanadı kırılmış kuş misali... Her havalanışında eski yaranın acısını hissedersin. Örtersin üstünü, kilitlersin çekmecelere, tavan arasına kaldırırsın eskilerin yanına. Beklenmedik öyle bir zamanda ortaya çıkar ki; kapanmayan irinli bir yara gibi kanamaya başlar. Yüreğin sıkışır, derin sularda vurgun yemiş gibi nefesiz kalırsın…
Kepenkleri paslı mıhlarla çivilenmiş boş bir eve benzersin. Ruhun harabeler içinde kalır. Yalınayak dikenler, taşlar arasında yürürken, derin yaralarla yüreğin avuçlarında beklersin gün doğumunu. Darmadağınık olur yaşamın. Paçavraya dönmüşsündür. Lime lime eline gelir, tuttuğun her parça…
Mutlu olarak yaşadığın onca yıl, siyah beyaz film olur, akar gözlerinin önünden. O, yaşanmış ihtişamlı anlar, altın kâsede sunulsa bile nafile… Sel sonrası oluşan balçık içinde kaybolursun.
Yaşananlara rağmen çınar kadar güçlü olmaya çalışırsın. İçindeki sevgi kırıntılarını toparlayıp birer birer yeniden filizlenirsin mümbit toprağından... Sana sarılarak beslenen, yaşama seninle tutunan sarmaşık dallarını düşünürsün… Bilirsin ki sen yıkıldığın zaman o dallar dağılacaktır. Esen rüzgârlarla oradan oraya savrulacaklardır… Gövdendeki dipsiz kuyuya rağmen sen gene o ihtişamınla, vakurla ve gururla ayakta kalmaya devam edersin…

Devamını Oku
Fatma Avcı 2

Her evde bir ışık yanar. Bazıları güneş bazıları ise mum ışığıdır… Ben güneşimi kaybettim. Boyun eğmeden, kaderime razı olup karanlıklarda gönül gözümle dolanıyorum. Pervane gibi yanan her ışığa sürükleniyorum. O ışıklar ki beni kimi zaman yakıp, kimi zaman mumun rengine buluyor.

Yalnızlık batağına sürüklenmeden koştuğum yolların sonunu göremiyorum. Ardımda ise koskocaman bir boşluk. Köşe başlarına sıkışmış kısa mutluluklar arasında gidip geliyorum. Derdimi cihana anlatıp çare arayım derken dile düşüyorum.

Sedefteki inci gibi sakladığım yüreğimde sen benliğime dolanırken ben yok oluyorum. Aşkının orduları yüreğimi yağmalıyor.

Devamını Oku
Fatma Avcı 2

Cennet kalabalığında yabancılık çekerken.
Kendimi aşk denen ırmağın akışına bıraktım.
Sonsuz ruhtan nefes üflerken bedenime,
Kayboluşlarımda hep sen vardın...

Bilinmezliğin kesilip eksilmeyen bilgisinde,

Devamını Oku
Fatma Avcı 2

Güneş Yalancı Kentleri Isıtırken

Acınla savaşırsın, bu savaş seni acıtsa da aşkı hisseder, acıyı fark edersin. Patika yoldan karanlıklarda kaybolurken gidenin, aslında geride kalanı da götürmektedir. Karanlığı aydınlatmaktan ziyade, gözlerinin o karanlığa alışmasını sağlarsın.

Yırtmak istersin yorgun gecelerin çarşafını, soğuk bir ayrılık düşer içine ve düşlerin kamaşır. Yarattığın boşluk sığınağında kendini kaybedersin.

Devamını Oku
Fatma Avcı 2

Krallar gibi yaşarken hayat evinde duygularıma henüz yenik düşmemiştim. Yüreğim, bedenim emrim altındaydı her şey nefis denen o zebaninin eline geçmeden önce..

Aşk mertebesinin en doruklarında yaşarken sen göçüp gittin bilinmezlikler yurduna. Kurduğun saltanatta viraneye döndü her zamanki gibi güzellikler elimden çabuk alındı... harabeye dönen gönül yurdum da her yanım hazinede olsa göçerken bu dünyadan götüreceğim sadece yüreğim..şayet oda hala bende kaldıysa..

Senli geceler mum ışığını aya çevirirdin. Dolunaya benzeyen yüzünce güller kıyama dururken bülbüllerin dili lal olurdu. Saba rüzgârının gül bahçesi içinden getirdiği kokular, vuslata erme anında senin kokuna karışırdı.

Devamını Oku