Sen ki gelmekle gitmek arasında ince bir çizgi,
Ne tam yakınsın ne uzağın içindesin belli;
Vadesiz bekleyişimin tam orta yerinde,
Ne geleceğin belli ne gelmeyeceğin belli.
Her adımında bende bir iz kalır, gizli,
Ben Asiyim,
İsyankar değilim
Ne haramiyim ne harabi
Ben Asiyim
Kuşandım isyan ahlakını
Lakin İsyankâr değilim
Ben Emekçiyim...
Her sabah erken kalkan benim,
Her paydosu sessiz geçen benim.
Her taşın altında alın teri varsa,
O ter benim, o hayat benim.
Ben Malatyalıyım, gardaş,
Bu toprakta tarih yoldaş.
Hitit geçer, Roma göçer,
Fırat kalır bize, gardaş.
Ben Malatyalıyım, gardaş,
Ben “Emrolunduğun gibi dosdoğru ol” emrine ram oldum,
Siz eğriliğin yolunda heder olup soldunuz.
Ben hakikatin izindeyim; kaynağı kim olursa olsun,
Siz yalanla boğuldunuz; çırpındıkça her yeri kuruttunuz.
Ben inancımın savaşçısıyım.
Omzumda çağların yükü,
gözlerimde yarının ışığı.
Mâzi emanettir bana;
istikbal, alnıma yazılmış bir ahittir.
Sarı başaklar rüzgarla dans eder,
Buğday tarlalarında coşar sevgi.
Toprağın kucakladığı umut verir,
Bereket saçar buğdayın her rengi.
Toprağın derinliklerinde yeşerir,
Huzur, neşeyle dolsun bütün dünya-yı beşer,
Bayram olsun, cihanda olmasın dert, keder.
Bugün Ayasofya, İstanbul’da bayram;
Ezan dinmesin, milletimi korusun Hazreti Mevlam.
Bu buğday tenli,
esmer çocuğun hikayesidir,
bu kimsesizliğin hikâyesidir,
Be adam...
adı yok, adresi yok,
kalabalıkların ortasında kaybolmuş bir iç sızısıdır,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!