Sana sürgün yüreğim
Deniz gözlüm
Umudum,herşeyim
Sen ki...benim nefesim
Kıyamadığım sevgilim
Bir gece sustum içimde kopan fırtınalara
Kimse duymadı sessizliğimin çığlıklarını
Gözlerimde büyüttüğüm bütün yaralar
Bir “iyi misin?” cümlesine muhtaç kaldı
Ben en çok da
Bir tabut taşıyorum içimde,
kimse görmüyor.
Çivileri dün çakıldı,
üstüne bugün toprak atıldı.
Ne garip…
Ölen ben değilim,
Sana yaklaşınca
önce aklım susuyor.
Sonra nabzım
kaburgalarımın arkasında
kaçacak bir yer arıyor.
Engin denizlerde yüzmek istiyorum
Açılmak istiyorum uçsuz bucaksız maviliğin için de
Tenim de biraz soğuk,biraz ılık tuzlu suyun ipeksi dokunuşu
Vücudumu saran hafif dalgalar
Yorulmadan pes etmeden kulaç atmak istiyorum
Gökyüzü ve denizin maviliği arasın da kaybolmak
Gücüm kalmıyor artık hissediyorum
Yanıyor bedenim
Tükeniyorum
Söz geçmiyor Ruhuma
Deniyorum,çabalıyorum
Dedim ya tükeniyorum
Aşklar vardır;
insanın kalbine değil,
hayatının en savunmasız yerine yerleşir.
Orada büyür, orada kanar,
orada insanın kendisine bile söyleyemediği
Hayaller,ümitler soldu gönlümde
Aşkın,sevgin artık yok gözümde
Biz diyip ağlasam bile
Unutacağım
Unutacağım
İçimde senden kalan bir suskunluk var hâlâ,
Ne yana dönsem yüzün, ne yana baksam veda.
Ben seni unutmadım, unutmak ne haddime;
Adını susturdum, yalnız kalbimin en derinine.
Seni sevmekten vazgeçtim.
Seni beklemekten vazgeçtim
Her yalanını usulca dinlemekten
Her defasın da başa dönmekten vazgeçtim
Sana yâr olmaktan
Dost olmaktan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!